മേഘമല്‍ഹാര്‍

ഞാനും ഓണത്തല്ലും

2011-09-09T11:45:00.001+05:30

"ഈ വൈറ്റ് കളറിനു ഏത് പൂവാ പറ്റ്വാ മാമാ ? "
"ജമന്തി ഇട്ടുനോക്ക്"
"അത് ശരിക്ക് വെള്ളയല്ലല്ലോ ."
"ഞങ്ങളുടെ കുട്ടിക്കാലത്ത് തുമ്പപ്പൂ , കാശിത്തുമ്പ ഒക്കെയാ"
"എന്താ മാമാ എന്നാ തുമ്പപ്പൂ വാങ്ങാത്തെ ?" .
" പൈസ കൊടുത്തു വാങ്ങാന്‍ സാധിക്കാത്ത സാധനങ്ങളും ഉണ്ട് മക്കളെ . നിനക്കൊന്നും അത് പറഞ്ഞാ മനസ്സിലാവില്ല. നിങ്ങള്‍ക്കറിയോ , ഓണപ്പൂക്കള്‍ എന്ന് പറഞ്ഞാല്‍ ഈ ജമന്തി , ചെണ്ടുമല്ലി, കോഴിവാലന്‍ ഇതൊന്ന്വല്ല . . തുമ്പപ്പൂ , മുക്കുറ്റി പ്പൂ , കുംബളപ്പൂ , മത്താപ്പൂ , ഒടിച്ചു കുത്തിപ്പൂ , ചെമ്പരത്തിപ്പൂ , അലരിപ്പൂ , ചെമ്പരത്തിപ്പൂ , പൂവാങ്കുരുന്നില , കയ്യുണ്ണി , കറുക , ഉഴിഞ്ഞ ,നിലപ്പന , കൃഷ്ണകാന്തി , നളനീലി , കണ്ണാന്തളി , കിളിപ്പൂ , കാക്കപ്പൂവ് ,കലമ്പോട്ടി ,കദളി ,കായാമ്പൂ , കോളാമ്പിപ്പൂ , നെല്ലിപ്പൂ ,അരിപ്പൂ ,."
"എന്നാ അതും കൂടി അര കിലോ വാങ്ങിക്കോ"
   " അതൊക്കെ പറമ്പില്‍ നിന്ന് പൊട്ടിച്ചു കൊണ്ടുവരേണ്ടത് നിങ്ങള്‍ പിള്ളേരാ."
" ഞങ്ങള്‍ക്ക് വയ്യ കൊതുക് കടി കൊള്ളാന്‍ . പറമ്പില് പൂവെവിടെ ? മാമന്‍ കുട്ടിക്കാലത്ത് ഇതൊക്കെ പറിച്ചു നടന്നിട്ടുണ്ടോ ? "
"ഇല്ലാതെ പിന്നെ!. പൂവേ പൊലി പൂവേ എന്നും പാടി നടന്ന്‍ !"..
"പൊളി എന്ന് പറഞ്ഞാല്‍ എന്താ ? "
"ഇനിയും ഇങ്ങിനെ ഉള്ള സംശയങ്ങള്‍ ചോദിക്ക് . 'പൊളി' അല്ല 'പൊലി'. 'പൊലി' എന്ന് പറഞ്ഞാ 'വര്‍ദ്ധനവ്' .പൂവേ പൊലി പൂവേ എന്ന് പാടി നടന്നാ കൂടുതല്‍ പൂ കിട്ടും "
"അടിപൊളി !.അങ്ങിനെ വെറുതെ പാട്യാല്‍ പൂ കിട്ടിയാല്‍ ഞങ്ങള് ഓക്കേ."
"വെറുതെ പാട്യാല്‍ വട്ടാന്നെ വിചാരിക്കു ഓണപൊട്ടാ..നീ എവിടെ പോയി പൊട്ടിച്ചെടുക്കും പൂവ് ?"    "ഈ തുമ്പ ച്ചെടി നമ്മള്‍ടെ വീടിന്റെ പൊറകില്‍ ഉള്ള ച്ചെടിയല്ലേ മാമാ "
" അത് കടി തുമ്പയാടാ ചെക്കാ .അത് പറിച്ചാല്‍ പൂക്കളം നിന്റെ ദേഹത്ത് തന്നെ തെളിഞ്ഞു വരും."
"ഈ പൂവാങ്കുരുന്നില എങ്ങിനെയിരിക്കും മാമാ"
"അത് പിന്നെ ...ഈ.. ഈ ജമന്തി ഇവിടെ വച്ചാല്‍ നല്ല ഭംഗി ഇണ്ടാവും.അല്ലേടാ ."
"അപ്പൊ അങ്ങിനെ ആണല്ലേ."
"മതി മതി പൂവിട്ടത്. പോയി കളിക്കാന്‍ നോക്ക് പിള്ളേരെ ."
"മാമന്‍ ബൌള്‍ ചെയ്യോ"
"ഓണായിട്ട് ക്രിക്കറ്റ്‌ അല്ലാട്ടാ പിള്ളേരെ കളിക്ക്യ. തലപ്പന്തുകളി , കുട്ടീം കോലും,ചെമ്പഴുക്ക , കൊത്തംകല്ല് , കിളിത്തട്ട്, വട്ടുകളി ,തായം ,പമ്പരം കൊത്ത് , കടുവാകളി , കുമ്മാട്ടിക്കളി ,ഓണവില്ല് , തുമ്പി തുള്ളല്‍ , ഉഞ്ഞാലാട്ടം, ഓണപ്പട.എങ്ങിനെ എത്ര കളികളാ .."
"ഓണപ്പടയോ 'ഓണപ്പുടവ' എന്നല്ലേ മാമ "
" 'ഓണപ്പട' എന്ന് പറഞ്ഞാ 'ഓണത്തല്ല് ' അത് മിക്കവാറും ഉടന്‍ വേണ്ടിവരും ഇവിടെ . .ഓണപ്പുടവ എന്ന് പറഞ്ഞാല്‍ കുട്ടികള്‍ക്ക് കസവ് കരയുള്ള മഞ്ഞപ്പാവ് മുണ്ടും പുരുഷന്മാര്‍ക്ക് ജഗന്‍ നാഥന്‍ മല്ലും."
"പൂ വേണം പൂപ്പടവേണം ,പൂക്കുടവേണം ....ഈ പട്ടു മാമന്‍ പാടി കേട്ടിട്ടുണ്ട് . 'പൂപ്പട' എന്താ സാധനം? തിന്നണ സാധനാണോ?"
" തുമ്പി തുള്ളലില്‍ തുമ്പിയായിരിക്കുന്ന പെണ്‍കുട്ടി ചുറ്റും വിതറിയിരിക്കുന്ന പൂക്കള്‍ വാരുന്നതിനെ 'പൂപ്പട വാരുക ' എന്ന് പറയും."
"മാമാ ഈ ത്രക്കാരപ്പന്റെ ആരായിട്ടു വരും ഗുരുവായൂരപ്പന്‍ ?
" തൃശൂര്‍,പാലക്കാട്, എറണാകുളം ജില്ലകളിലാണ് ത്രക്കാക്കരയപ്പനെ വയ്ക്കുന്നത്. നിങ്ങള്‍ ത്രിശുര്‍ക്കാരുടെ മാനം കളയൂല്ലോ..മതി .ഇനി കളിക്കാന്‍ നോക്ക് .."
"എന്തൂട്ട് കളി ..മാമന്‍ എനിക്ക് ഉഞ്ഞാല്‍ കേട്ടിത്താരോ. ?"
     "ഉഞ്ഞാല്‍ ഒന്നും ആര്‍ക്കും വേണ്ടാതായി. ഓണമായാല്‍ ഉഞ്ഞാല്‍ ഇല്ലാതെ തന്നെ ആടാനാ താല്പര്യം പലര്‍ക്കും "
"മാമന് മരം കേറാന്‍ അറിയില്ല്യാലേ..കഷ്ടം ?ഞങ്ങള് കളിക്കാന്‍ പോട്ടെ. ?"
   "പിള്ളേരെ, ഇപ്പോഴത്തെ ക്രിക്കറ്റ്‌ പോലെ പണ്ടത്തെ ഒരു കളി ഉണ്ടായിരുന്നു.-തലപ്പന്ത് .ഓല കൊണ്ടോ കയറു കൊണ്ടോ പന്ത് ഉണ്ടാക്കും. 2 ടീമുകള്‍ ഉണ്ടാവും ഒരു കൂട്ടര്‍ പന്ത് കാക്കുന്നവരും മറു ടീം പന്തടിക്കുന്നവരും. ക്രിക്കറ്റിനെ പോലെ bowler ഉണ്ടാവില്ല.അടിക്കുന്ന ആള്‍ ഒരു കൊലിനു ( stumps ) അഭിമുഖമായി നിന്ന്‍ പന്ത് മുകളിലേക്ക് എറിഞ്ഞു മറു കൈ കൊണ്ട്ട് പുറകോട്ടു അടിക്കും.പന്ത് കാക്കുന്നവര്‍ അത് പിടിക്കുകയോ തടഞ്ഞു കോലില്‍ എറിഞ്ഞു കൊള്ളിക്കുകയോ ചെയ്‌താല്‍ കളിക്കാരന്‍ പുറത്താവും.അല്ലെങ്കില്‍ പിന്നെയും അടിക്കും.3 തവണ അഴിഞ്ഞാല്‍ അടുത്ത ഘട്ടം .നമുക്ക് അത് കളിച്ചാലോ? അല്ലെങ്കി .."
"അതിനു ക്രിക്കറ്റ്‌ കളിച്ചാല്‍ പോരെ ..വേണ്ടാ, മാമനു പുലിക്കളി അറിയാമോ? "
      "പിന്നല്ലാതെ. ഒരുമ പുലിക്കളി സംഘം,ഒരുമ പുലിക്കളി സംഘം എന്ന് കേട്ടിട്ടുണ്ടോ. ഞാന്‍ പണ്ടു .. ?"
" ധാരാവി , ധാരാവി എന്ന്   കേട്ടിട്ടുണ്ട് . "
" ഡാ... ഡാ ..വന്നു വന്നു കുട്ടികള്‍ക്ക് മാമന്മാരെ പേടി ഇല്ല്യതായല്ലോ. കഷ്ടം തന്നെ !.മക്കളെ ഇനി മാമന്‍ ഓണത്തല്ല് എങ്ങിന്യ കളിക്കാന്നു കാണിച്ചുതരാം. വിരലുകള്‍ നിവര്‍ത്തി പിടിക്കണം.എന്നിട്ട് ഇങ്ങിനെ അടിക്കുക, പടെ... പിന്നെ ഇങ്ങിനെ ...പടെ."

ഒരു പുഴയുടെ അന്ത്യം

2010-08-29T19:37:00.016+05:30

മഴക്കാലത്ത്‌ നിറഞ്ഞൊഴുകുന്ന ഭാരതപ്പുഴയുടെ വന്യ സൌ ന്ദര്യം കണ്ടിട്ടുണ്ടോ? തീരം തകര്‍ത്ത്‌ കുത്തിയൊഴുകി ആര്‍ത്തലച്ച്‌...

എതാനും ആഴ്ചകള്‍ മാത്രമേ നിളയങ്ങനെ നിറഞ്ഞൊഴുകൂ. പിന്നെ വീണ്ടും പഴയ കോലത്തിലാകും പുഴ . ഒഴുക്കു നിലച്ച്‌, വറ്റി വരണ്ട്‌, കുണ്ടും കുഴിയുമായി...

ഹിമാലയത്തില്‍ നിന്നും മഞ്ഞുരുകിവരുന്നതുവഴി ജലസമൃദ്ധിയുള്ള ഉത്തരേന്ത്യന്‍ നദികളെ പോലെ വര്‍ഷം മുഴുവന്‍ കേരളത്തിലെ നദികളില്‍ വെള്ളമുണ്ടാകാറില്ല. ജലത്തിനായി മഴയെ മാത്രം ആശ്രയിക്കുന്നതാണല്ലോ കേരളത്തിലെ നദികള്‍. പൊതുവെ വരണ്ട പ്രദേശമായ തമിഴ്‌നാട്‌, പാലക്കാട്‌ പ്രദേശങ്ങളിലൂടെ കുറേ ദൂരം ഒഴുകുന്നതുകൊണ്ടുമാകാം ഭാരതപ്പുഴയില്‍ വര്‍ഷം മുഴുവന്‍ പണ്ടുമുതല്‍കെ ഒഴുക്കു കുറവാണ്‌. പക്ഷേ, മഴ ധാരാളം പെയ്യുന്ന കേരളത്തിലെ, നീളം കൂടിയ രണ്ടാമത്തെ നദിയായ ഭാരതപ്പുഴ മിക്കപ്പോഴും വറ്റിവരണ്ടിരിക്കുന്നതിനു കാരണം മനുഷ്യന്റെ ക്രൂരമായ ഇടപെടലുകള്‍ തന്നെ.

ഷൊര്‍ണൂരിലെ മേല്‍പാലത്തിലുടെ വേനല്‍ക്കാലത്ത്‌ ഒരിക്കലെങ്കിലും കടന്നു പോയിട്ടുള്ളവര്‍ മറക്കാനിടയില്ല, കാടും പടലും പിടിച്ച്‌, ഒരു ചാലു പോലെ കിടക്കുന്ന, നമ്മുടെ ദക്ഷിണ ഗംഗയെ!. മണലെടുത്ത കുഴികളാല്‍ വികൃതമാക്കപ്പെട്ട ഈ നദിയുടെ പാലത്തിനടുത്ത്‌ കോണ്‍ക്രീറ്റ്‌ തൂണിന്റെ അസ്ഥിവാരം വരെ പുറത്തുകാണുന്ന രീതിയില്‍ അപകടകരമായ അവസ്ഥയിലാണ്‌ മണലെടുപ്പ്‌ നടന്നിരിക്കുന്നത്‌. ഒരേ സ്ഥലത്തുനിന്നും വീണ്ടും വീണ്ടും മണലെടുക്കുന്നതും അവ അനിയന്ത്രിതമായ അളവിലാകുന്നതും നദിയില്‍ കുഴികളും കയങ്ങളും സൃഷ്ടിക്കുന്നു. അധികൃതരുടെ കണ്ണുവെട്ടിച്ചുള്ള നീക്കമാകുമ്പോള്‍ ഇക്കാര്യത്തില്‍ മണലെടുപ്പുകാര്‍ ഒട്ടും ശ്രദ്ധിക്കാറുമില്ല. ചുഴികളും കയങ്ങളും പുഴയില്‍ കുളിക്കുന്നത്‌ പലപ്പോഴും അപകടകരമാക്കുന്നു മാത്രമല്ല ഇവ ഒഴുക്കു കുറയ്ക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. ഒഴുകി വരുന്ന അഴുക്കും ചെളിയും മണ്ണും, മനുഷ്യന്‍ നിക്ഷേപിക്കുന്ന മറ്റു മാലിന്യങ്ങളും ഈ കുഴികളില്‍ അടിഞ്ഞു കൂടുന്നു. വളക്കൂറുള്ള ഈ കുഴികളില്‍ പുല്ലും സസ്യങ്ങളും കുറ്റിച്ചെടികളും ഇടതൂര്‍ന്നു വളരുന്നത്‌ പുഴയുടെ ഒഴുക്കിനെ തടസ്സപ്പെടുത്തുന്നു. ഇങ്ങിനെ രൂപപ്പെടുന്ന 'ചെറുദ്വീപുകള്‍' നിറയെ കാണാം, ഭാരതപ്പുഴയില്‍. തുടര്‍ച്ചയായി ഒഴുകുന്നതിനു പകരം കാടും പടലും പിടിച്ച കുറ്റിക്കാട്ടിനിടയിലൂടെ ഒഴുകുന്ന നിര്‍ച്ചാലുകളായൊ അഴുക്കു ചാല്‍ മാത്രമായോ ഭാരതപ്പുഴ പലയിടത്തും മാറുന്നത്‌ ഇത്തരം തടസ്സങ്ങള്‍ മൂലമാണ്‌. ഒഴുക്കില്ലെങ്കില്‍ പുഴ പുഴയാവില്ല; കുളമോ തടാകമോ മത്രമേ ആവുന്നുള്ളൂ. അതുപോലെതന്നെ പുഴയെ പുഴ ആക്കുന്ന മറ്റൊരു നിര്‍ണയക ഘടകമാണ്‌ മണല്‍. അതാണ്‌ മനുഷ്യന്റെ നിരന്തര ചൂഷണം മൂലം ഇല്ലാതായി വരുന്നത്‌

...ഒരു കാലത്ത്‌, കവി വര്‍ണ്ണനയിലൂടെയെങ്കിലും നാമറിഞ്ഞിട്ടുള്ളപോലെ, നവോഢയായും, കാമുകിയായും, പ്രണയിനിയായും യൌവ്വനയുക്തയായും ഒക്കെ ഒഴുകിയിരുന്ന നിള, ഇപ്പോള്‍ വയസ്സിയായിരിക്കുന്നുവെങ്കിലും,തന്റെ ഈ അവസ്തയിലുള്ള അമര്‍ഷം തീര്‍ക്കാനെന്നവണ്ണം, നല്ല മഴക്കാലത്ത്‌ മുന്‍ കാലങ്ങളെപ്പോലെ ഒരിക്കല്‍ കൂടി കുത്തിയൊഴുകാറുണ്ട്‌,സര്‍വ്വശക്തിയും സംഭരിച്ച്‌.. എന്നാല്‍ നേരത്തെ പറഞ്ഞ കാര്യങ്ങളാല്‍ ഗതി തടസ്സപ്പെടുന്നതോടെ, നീളക്ക്‌ തീരം തകര്‍ത്തൊഴുകേണ്ടി വരുന്നു. ഇത്‌ തീരത്തെ വളക്കൂറുള്ള എക്കല്‍ മണ്ണ്‌ വ്യാപകമായി പുഴയില്‍ കലരാനിടയാക്കുന്നു. ഇതു വീണ്ടും നദീമദ്ധ്യത്തിലെ 'ചെറുകാടു'കളുകളുടേയും തടസ്സങ്ങളുടേയും വ്യാപ്തി വര്‍ദ്ധിപ്പിക്കാന്‍ മാത്രമേ ഇടയാക്കുന്നുള്ളൂ. ഇത്‌ പ്രശ്നങ്ങള്‍ വീണ്ടും ഗുരുതരമാക്കുന്നു.

നിയന്ത്രണാതീതമായ മണലെടുപ്പ്‌ നദിയുടെ അടിത്തട്ടിന്റെ നിരപ്പു താഴ്ത്തിയിട്ടുണ്ട്‌. നദിയുടെ അടിത്തട്ടിന്റെ നിരപ്പ്‌ സമുദ്ര നിരപ്പിനേക്കാള്‍ താഴുന്നതോടെ, അറബിക്കടലില്‍ നിന്നുള്ള ഉപ്പ്‌ 70,000 പേരോളം കുടിവെള്ളത്തിനായി ആശ്രയിക്കുന്ന ഈ പുഴവെള്ളത്തില്‍ കലരുന്നതിനു ഇടയാകുന്നു. ഇപ്പോള്‍ തന്നെ നിളയുടെ പരിസരപ്രദേശങ്ങളിലെ കിണറുകളിലൊക്കെ അല്‍പാല്‍പമായി ഉപ്പുവെള്ളം കലര്‍ന്നു തുടങ്ങിയിരിക്കുന്നു.

മണല്‍ കൊള്ള:-

നാട്ടുവഴികളേയും നഗരവീഥികളേയും കിടിലം കൊള്ളിച്ചു കൊണ്ട്‌.., ചിലപ്പോഴൊക്കെ എതാനും മനുഷ്യജീവനുകളെയും അപഹരിച്ച്‌, ചീറിപ്പാഞ്ഞു കൊണ്ടിരിക്കുന്ന'ടിപ്പര്‍' (റിപ്പര്‍) ലോറികള്‍, അവയുടെ യാത്രയുടെ തുടക്കമിടുന്നതു തന്നെ നദിയുടെ മാറുപിളര്‍ന്നുകൊണ്ടാണ്‌. ലോറികളിലും, റ്റിപ്പറുകളിലും,വള്ളങ്ങളിലും, കാളവണ്ടികളിലും, തലച്ചുമടായും അധികൃതരുടെ കണ്ണുവെട്ടിച്ച്‌ പലരും മണല്‍ നിരന്തരം കടത്തുന്നുണ്ട്‌. സ്ത്രീകളും കുട്ടികളുമൊക്കെ തലച്ചുമടായി പുഴയില്‍ നിന്നും അല്‍പാല്‍പമായി പരസ്യമായി മണല്‍ കടത്തികൊണ്ടുപോകുമ്പോള്‍ അവയേക്കാള്‍ എത്രയധികമാണ്‌ അര്‍ദ്ധരാത്രിയിലെ രഹസ്യമായുള്ള ലോറികളിലെ മണല്‍ കടത്ത്‌. അനധികൃത മണല്‍ കടത്തിനെതിരെ ശക്തമായ നിയമങ്ങള്‍ നമുക്കുണ്ട്‌. നിരവധി മണല്‍ ലോറികള്‍ ദിനം പ്രതി പിടിച്ചെടുത്തുകൊണ്ടിരിക്കുന്നുമുണ്ട്‌. പക്ഷെ ഇതിന്‌ പ്രായോഗിക തടസ്സങ്ങള്‍ പലതുമുണ്ട്‌. ഓരോ കടവില്‍ നിന്നും നഷ്ടപ്പെട്ടുകൊണ്ടിരിക്കുന്ന മണലിന്റെ അളവ്‌ ഭീകരമാണ്‌.റവന്യു അധികൃതരുടേയും പോലിസിന്റേയും ശക്തമായ നടപടികള്‍ ഉണ്ടായിരുന്നില്ലെങ്കില്‍ മണല്‍ കൊള്ള ഇതിലും ഭീകരമായേനെ. ചില സമീപവാസികളുടെയും സാധാരണക്കാരുടെയും, തല്‍പരകക്ഷികളുടെയും സഹകരണമില്ലെങ്കില്‍ മണല്‍ മാഫിയക്ക്‌ ഇവിടെ തഴച്ചു വളരാനാകുമായിരുന്നില്ല തന്നെ. സാമ്പത്തികമായ നേട്ടം മാത്രം ലക്ഷ്യമാകുമ്പോള്‍ നിയമലംഘനം ഒരു പ്രശ്നമാകുന്നില്ല പലര്‍ക്കും.

..അവരറിയുന്നില്ല .. തങ്ങള്‍ക്ക്‌ കുടിവെള്ളം തരുന്ന., തങ്ങളുടെ കൃഷി സ്ഥലങ്ങളെ ഫലഭൂയിഷ്ഠമാകുന്ന, പുഴയാണ്‌ നശിക്കുന്നതെന്ന്‌., കുട്ടിക്കാലത്ത്‌ നീന്തിത്തുടിച്ചു രസിച്ചിരുന്ന പുഴയാണ്‌ ഇല്ലാതാകുന്നതെന്ന്‌..., തങ്ങളുടെ പിതൃക്കളുടെ ചിതാഭസ്മമലിഞ്ഞു ചേര്‍ന്ന, മണല്‍ തരികളാണ്‌ തങ്ങള്‍ക്ക്‌ നഷ്ടമാകുന്നതെന്ന്‌..., മണല്‍ ലോറിയിലെ മണല്‍കൂനയില്‍ നിന്നും യാത്രയിലുടനീളം താഴേക്കു ഇറ്റിറ്റുവിഴുന്നത്‌ പുഴയുടെ കണ്ണു നീരാണെന്ന്‌...

മണല്‍ കൊള്ള നദിയുടെ മരണത്തിന്‌ എത്രമാത്രം കാരണമാകുന്നുവെന്ന്‌ പലര്‍ക്കും അറിഞ്ഞുകൂട എന്നതാണ്‌ ഒരു വസ്തുത.

പുഴയെ സംബന്ധിച്ച്‌ ജലത്തിനെപ്പോലെ തന്നെ പ്രധാനപ്പെട്ടതാണ്‌ മണലും. പ്രകൃതിയുടെ എ ത്രയോ വര്‍ഷത്തെ നിരന്തര പ്രവര്‍ത്തനം കൊണ്ടാണ്‌ നദിയില്‍ മണല്‍ രൂപം കോള്ളുന്നത്‌.അടിത്തട്ടില്‍ ഒരു സ്പോഞ്ചു പോലെ ജലത്തെ വലിച്ചെടുത്ത്‌ സംരക്ഷിച്ചു നിര്‍ത്തി പുഴയുടെ ആര്‍ദ്രത നിലനിര്‍ത്തുന്നത്‌ മണല്‍തട്ടാണ്‌. ഒരു സംരക്ഷണ കവചം പോലെ അത്‌ ജലത്തെ പുഴയില്‍ നിലനിര്‍ത്തുന്നു. മണല്‍ത്തട്ടിനു മുകളിലൂടെ ഒഴുകുന്നതിനോടൊപ്പം ഒരു അടിപ്പുഴകൂടി ഇങ്ങിനെ ഒഴുകുന്നുണ്ട്‌. മുകളിലെ ജലം വറ്റിയാലും ഒഴുകികൊണ്ടേയിരിക്കുന്ന ഈ 'അടിപ്പുഴ'യാണ്‌ പരിസരപ്രദേശങ്ങളെ ആര്‍ദ്രമാക്കുന്നത്‌. ഇതാണ്‌ മണലെടുപ്പിലൂടെ പൂര്‍ണ്ണമായും നഷ്ടമാകുന്നത്‌.

സ്വന്തം വീടൊഴികെ ഏതുസ്ഥലത്തെയും കുപ്പതൊട്ടിയായി കാണുന്ന കേരളീയര്‍ ഭാരതപ്പുഴയേയും വെറുതെ വിടാറില്ല. ഇവക്കു പുറമേ രാസമാലിന്യങ്ങളും നാം നിര്‍ബാധം പുഴയിലേക്ക്‌ ഒഴുക്കിവിടുന്നു. ( ഭാരതത്തിനു പുറത്ത്‌ എതെങ്കിലും രാജ്യത്ത്‌ ജനങ്ങള്‍ പുഴയെ കുപ്പത്തൊട്ടിയായി കാണുമെന്ന്‌ തോന്നുന്നുണ്ടോ?. നാടിന്റെ അഭിമാനമായാണ്‌ പാശ്ചാത്യ ജനത നദികളെ കാണുന്നത്‌.) ഈ മലിന്യങ്ങളെയൊക്കെ ഒരു പരിധി വരെ വിഘടിപ്പിച്ച്‌ ജലത്തിനു ജീവന്‍ നല്‍കുന്നതും അടിത്തട്ടിനെ ശുദ്ധിയോടെ സംരക്ഷിക്കുകയും ചെയ്യുന്ന, പുഴയുടെ അടിത്തട്ടിലെ സൂക്ഷ്മ ജലസസ്യങ്ങളും ചെറു ജിവികളുമടങ്ങുന്ന ഒരു 'ഇക്കോവ്യൂഹ'ത്തിന്റെ നിലനില്‍പ്പ്‌ പുഴയിലെ മണല്‍ത്തട്ടിനെയാണ്‌ ആശ്രയിച്ചിരിക്കുന്നത്‌. മണല്‍ ഇല്ലാതാകുന്നതോടെ പുഴയുടെ ഈ ജൈവ ചൈതന്യം നഷ്ടമാകുന്നു. നദി ദുര്‍ഗന്ധ പൂരിതമാകുന്നു. ഇതും നദിയുടെ നാശത്തില്‍ പങ്കു വഹിക്കുന്നു.

തീരത്തോടു ചേര്‍ന്നുള്ള മണല്‍ ത്തിട്ട മല്‍സ്യങ്ങളും മട്ടും പ്രജനനത്തിന്‌ തിരഞ്ഞെടുക്കുന്ന ഇടമാണ്‌. മണല്‍ത്തിട്ട നശിക്കുന്നതോടെ പുഴയിലെ മല്‍സ്യസമ്പത്ത്‌ പതിന്മടങ്ങ്‌ ഇടിയുന്നു. ഇടിഞ്ഞിരിക്കുന്നു. അത് കൊണ്ടു തന്നെ കൊറ്റി കളെയും പക്ഷികളെയുമൊന്നും ഇപ്പോള്‍ ഇവിടെ കാണാറേയില്ല. പുഴകള്‍ മനുഷ്യനു വേണ്ടി മാത്രമല്ല പ്രകൃതിയിലെ മറ്റു ജീവ സമൂഹത്തിന്റെയും കൂടിയാണെന്ന വസ്തുത മനുഷ്യന്‍ ഇനിയും തിരിച്ചറിയുന്നില്ല.

മാനവ സംസ്കാരം ഉടലെടുത്ത കാലം മുതല്‍ക്കേ നദിയുമായി മനുഷ്യന്‌ അഭേദ്യമായ ബന്ധമുണ്ടായിരുന്നു. എല്ലാ മാനവ സംസ്കാരങ്ങളും ഉടലെടുത്തത്‌ നദീതടങ്ങളിലാണ്‌. കുടിവെള്ളത്തിനും കൃഷിക്കും ഗതാഗതത്തിനും ചരക്കുകടത്തുന്നതിനുമൊക്കെ ഉപയോഗിച്ചുപോന്നിരുന്ന നദിയെ പൂര്‍വികന്മാര്‍ ബഹുമാനത്തോടെയാണ്‌ നോക്കികണ്ടിരുന്നത്‌, സംരക്ഷിച്ചു പോന്നിരുന്നത്‌. നദിയെ ദേവിയായും അമ്മയായും കണ്ടിരുന്നവരായിരുന്ന ഭാരതീയര്‍ എന്നാണ്‌ നദിയെ ക്രൂരമായി നശിപ്പിക്കാന്‍ ആരംഭിച്ചത്‌?. നാഗരികതയുടെ കളിത്തൊട്ടിലായിരുന്ന പുഴ എന്നു മുതലാണ്‌ കുപ്പത്തൊട്ടിയായത്‌?. മനുഷ്യന്‍ നാഗരികന്‍ ആയതു മുതല്‍ക്കെ എന്നുപറയാം..

പശ്ചിമഘട്ടത്തിലെ ആനമലയില്‍ നിന്നു ജനിച്ച്‌ പാലക്കാട്‌,തൃശ്ശൂര്‍, മലപ്പുറം ജില്ലകള്‍ക്ക്‌ ദാഹജലം നല്‍കി 209 കിലോ മീറ്റര്‍ താണ്ടി പൊന്നാനിയില്‍ വച്ച്‌ അറബിക്കടലില്‍ പതിക്കുന്ന നിളക്ക്‌ 6186 ച.കി.മീ വിസ്തൃതമായ നദീതടമുണ്ട്‌. 175-ഓളം വില്ലേജുകളിലായി 773 ച.കി.മീ പ്രദേശത്തെയാണ്‌ നിള ഫലഭൂയിഷ്ഠമാക്കുന്നത്‌. നിലവിലുള്ള മലമ്പുഴ ഡാം ,വാളയാര്‍ ഡാം ,മംഗലം ഡാം,പോത്തുണ്ടി ഡാം, മീങ്കര ഡാം,ചുള്ളിയാര്‍ ഡാം എന്നിവ കൂടാതെ 2 അണക്കെട്ടുകള്‍കൂടി ഭാരതപ്പുഴയില്‍ പണിതു വരുന്നു. 70,000/- ഓളം ജനങ്ങള്‍ക്ക്‌കുടിനീരു നല്‍കുന്നതും പാലക്കാട്‌ ജില്ലയെ കേരളത്തിന്റെ നെല്ലറയായി നിലനിര്‍ത്തുന്നതും ഭാരതപ്പുഴയാണെന്നതിനാല്‍ കൃഷിക്കും ജലസേചനത്തിനുമായി അണക്കെട്ടുകള്‍ നിര്‍മിക്കുന്നത്‌ ചൂഷണമായി കരുതാനാവില്ല.

പക്ഷേ മനുഷ്യന്റെ കണ്ണ്‌ ജലത്തിനപ്പുറം കടന്ന്‌ മണല്‍ സമ്പത്തിലേക്കി അയതോടെ ചിത്രം മാറി.

കേരളീയ രീതിയിലുള്ള ഗൃഹ നിര്‍മ്മാണ രീതിക്കുപകരം കെട്ടിട നിര്‍മാണത്തിനുള്ള ഏറ്റവും പ്രധാനപ്പെട്ട അസംസ്കൃത വസ്തുവായി മണല്‍ മാറിയതോടെ അല്‍പ്പാല്‍പ്പമായി നമ്മുടെ പുഴകളില്‍ നിന്നു മണല്‍ അപ്രത്യക്ഷമായി തുടങ്ങി. അതിലുപരി, അശാസ്ത്രീയമായ രീതിയിലുള്ള മണലെടുപ്പ്‌ എല്ലാ നദികളെയും പോലെ ഭാരതപ്പുഴയെയും നാശത്തിലേക്കു നയിച്ചു. മണല്‍ ഖനനത്തിനു നിയന്ത്രണം വരുന്നതിനു മുന്‍പും പിന്‍പും അപരിഷ്‌കൃതമായ രീതിയിലുള്ള മണല്‍ ഖനനം ഇവിടെ തുടര്‍ന്നു പോന്നു.മണല്‍ ഖനനം നിയന്ത്രിക്കേണ്ടിയിരിക്കുന്നു.

മണലെടുക്കാതെ കെട്ടിടങ്ങളെങ്ങിനെ പണിയും ?,തൊഴിലാളികള്‍ക്ക്‌ തൊഴില്‍ വേണ്ടേ? നിരവധി ചോദ്യങ്ങള്‍ ഇത്തരുണത്തില്‍ ഉയര്‍ന്നുവരും.ഭിത്തിയില്‍ വിള്ളലുകള്‍ ഉണ്ടാകാതിരിക്കാനും ഉറപ്പിനും ശുദ്ധമായ പുഴമണലിനു പകരം നില്‍ക്കാന്‍ തല്‍ക്കാലം മറ്റൊന്നില്ല . അശാസ്ത്രീയമായി അനിയന്ത്രിതമായി പുഴയില്‍ നിന്നും മണലെടുക്കുന്നതാണ്‌ കുഴപ്പം.

കേരളത്തിന്റെ ഒരു സാംസ്കാരിക ചിഹ്നം തന്നെയായിരുന്നു ഭാരതപ്പുഴ. പണ്ട്‌ 'പേരാര്‍ ' എന്ന ദ്രാവിഡ നാമായിരുന്ന പുഴക്ക്‌. പിന്നെ ഭാരതപ്പുഴ, നിള എന്നൊക്കെ യുള്ള സംസ്കൃത നാമങ്ങളും കിട്ടി. പണ്ട്‌ പണ്ട്‌, മഹേന്ദ്ര പല്ലവ ചക്രവര്‍ത്തിയുടെ കാലത്ത്‌ ഭാരതപ്പുഴയുടെ തീരങ്ങളിലെക്ക്‌ നടന്ന ഒരു സാംസ്കാരിക പാലായനം കലാപാരമ്പര്യമുള്ളവരുടെ ജനവാസം ഭാരതപ്പുഴയുടെ സമീപം ഉടലെടുത്തതിനു കാരണമായിരിക്കാം എന്ന്‌ ചരിത്രകാരന്മാര്‍ അഭിപ്രായപ്പെടുന്നുണ്ട്‌. കുഞ്ചന്‍ , തുഞ്ചന്‍ , എം.ടി,വി.കെ.എന്‍ , എം.ഗോവിന്ദന്‍ , സി. രാധാകൃഷ്ണന്‍ തുടങ്ങി എത്ര എത്ര സാഹിത്യകാരന്മാരെ പ്രചോദിപ്പിച്ച നദിയാണ്‌ നിള..
വിശാലമായ് മണല്‍ പരപ്പില്‍ ആകാശം നോക്കി നക്ഷത്രങ്ങളോട് സല്ലപിക്കാന്‍ ഇനി ആവില്ല. വള്ളത്തോളിന്റെ കലാമണ്ഡലം സ്ഥിതി ചെയ്യുന്നതും ഈ പുളിനത്തിന്റെ കുളിര്‍മ്മയേറ്റിട്ടാണ്‌. പണ്ടുപണ്ട്‌ സാമൂതിരിയുടെ സൈന്യബലത്തിനു മുന്നില്‍ ഈയാം പാറ്റകളെപോലെ വെട്ടിമരിച്ചിരുന്ന വള്ളുവക്കോനാതിരിയുടെ ചാവേറുകള്‍ ചുവപ്പിച്ച മാമാങ്കനാളുകളുടെ സ്മരണ ഉണര്‍ത്താറുള്ള മണല്‍ തട്ട്‌ ഇനി എത്ര നാള്‍?. ഗ്രുഹാതുരയായി നിള ഇപ്പൊഴും ഒഴുകുന്നു..,.. ഉറങ്ങുന്നു.., നിലാവില്‍ വെട്ടിത്തിളങ്ങുന്ന പുഴമണല്‍തീരത്തേയും വെണ്‍താരകങ്ങള്‍ മുഖം മിനുക്കുന്ന ജലപ്പരപ്പിനെയും സ്വപ്നം കണ്ടുകൊണ്ട്‌...

ഈ നദിക്കിനി എത്രനാള്‍ അയുസ്സുണ്ട്‌?.. തീരത്തില്‍ അവശേഷിച്ചതില്‍ നിന്നു കൈക്കുമ്പിളിലെടുത്ത അല്‍പം മണല്‍തരികള്‍ വിരലിനിടയിലൂടെ ഊര്‍ന്നു വീഴുമ്പോള്‍ മനസ്സില്‍ , മലയാളത്തിന്റെ യുവകവി മുരുകന്‍ കാട്ടാക്കടയുടെ വരികള്‍ ചിലമ്പിച്ചു ..

'..എന്റെ പൈക്കന്നിനു നീര്‍ക്കൊടുക്കാതെ,

എന്റെ പൊന്മാനിനു മീനു നല്‍കാതെ,

എന്റെ മണ്ണിരകള്‍ക്കു ചാലു നല്‍കാതെ,

കുസൃതിക്കുരുന്നുകള്‍ ജലകേളിയാടാതെ,

കുപ്പിവളത്തരുണി മുങ്ങി നീരാടാതെ,

ആറ്റുവഞ്ഞിക്കുരുന്നിനുമ്മ നല്‍കീടാതെ,

എന്തിന്നു പുഴയെന്ന പേരുമാത്രം..

...........

ഇനി വരും നൂറ്റാണ്ടിലൊരു പുസ്തകത്താളില്‍,

പുഴയെന്ന പേരെന്റെ ചരിതപാഠം..'

......

ഈ പുഴയുടെ ആയുസ്സു നീട്ടികിട്ടാനെന്തെങ്കിലും വഴിയുണ്ടോ ?. ഒറ്റമൂലികള്‍ ഒന്നും തന്നെയില്ല എന്നതാണ്‌ വാസ്തവം.

എങ്കിലും ചിലതൊക്കെ നമ്മള്‍ക്ക്‌ ചെയ്യാനാകും എന്നു തോന്നുന്നു.

1) മണലെടുപ്പിന്റെ അളവു കുറക്കുകയും വ്യക്തമായ ഇടവേളകളില്‍ മാത്രം നിശ്ചിത ഇടങ്ങളില്‍ നിന്നും നിയന്ത്രിതമായി മണലെടുപ്പു നടത്തുക. ഇപ്പോള്‍ തന്നെ ഇത്തരത്തില്‍ നിയമമുള്ളതാണ്‌. ഇതു ശരിയായി നടപ്പില്‍ വരുത്തിയാല്‍ മതിയാകും.

2) തീരങ്ങളില്‍ കണ്ടല്‍ ക്കാടുകള്‍ വച്ചുപിടിപ്പിച്ചോ, തീരങ്ങള്‍ ഭിത്തി കെട്ടിയോ സംരക്ഷിക്കുക. പുഴ കൈയ്യേറ്റം തടയുക.

3)പുഴ യില്‍ നിന്നുള്ള മണലെടുപ്പിനു പകരം കേരളത്തിലെ വിവിധ അണക്കെട്ടുകളില്‍ അടിഞ്ഞു കിടക്കുന്ന മണല്‍ എടുത്ത്‌ ഉപയോഗയോഗ്യമാക്കുന്നത്‌ സര്‍ക്കാറിന്‌ സാമ്പത്തിക ലാഭം കൂടി നേടിത്തരുന്നതും പുഴയെ രക്ഷിക്കുന്നതിനുള്ള ഏറ്റവും നല്ല ഉപാധിയുമാണ്‌ . ഇതു വഴി ജലസംഭരണിയുടെ സംഭരണ ശേഷി കുടുകയും ചെയ്യും. സര്‍ക്കാര്‍ തലത്തില്‍ ഇതു സമ്പന്ധിച്ച്‌ നടപടികള്‍ നടന്നു വരുന്നതായി അറിയുന്നു. ഏതാണ്ട്‌ 10 കൊല്ലത്തോളം പുഴമണലെടുപ്പ്‌ ഉപേക്ഷിക്കാന്‍ മാത്രമുള്ള മണല്‍ നമ്മുടെ അണക്കെട്ടുകളില്‍ ഉണ്ടെന്നു പറയപ്പെടുന്നു. ഈ സമയം കൊണ്ട്‌ ഭാരതപ്പുഴ കുറച്ചൊക്കെ ഭേദപ്പെട്ട നിലയില്‍ എത്തിയിരിക്കും.

4) കടല്‍ മണലിന്റെ ഉപയോഗവും പരിഗണിക്കാവുന്നതാണ്‌. പല രാജ്യങ്ങളും ഇത്‌ സുരക്ഷിതമായി ഉപയോഗിക്കുന്നുണ്ട്‌. സമുദ്രത്തിന്റെ അടിത്തട്ട്‌ ഇളക്കിമറിച്ചുകൊണ്ടുള്ള പാരിസ്ഥിതിക പ്രശ്നമുണ്ടാക്കാതെ സുരക്ഷിതമായി മണലെടുക്കാനുള്ള സാങ്കേതിക വിദ്യ അവരില്‍ നിന്നും ലഭ്യമാക്കണം. ഇതേക്കുറിച്ച്‌വിശദമായ പഠനങ്ങളും നടത്തേണ്ടതുണ്ട്‌.

5)M-sand പോലുള്ള കൃത്രിമ മണലിന്റെ സാധ്യതകളും ഉപയോഗിക്കാവുന്നതാണ്‌.

6) പല രാജ്യങ്ങളിലും ഉള്ളതുപോലെ കെട്ടിട നിര്‍മിതിയില്‍ സ്റ്റീലും മറ്റും ഉപയോഗിച്ചുള്ള structure ഉപയോഗിക്കുന്ന രീതി ഇവിടേയും നടപ്പിലാക്കാവുന്നതാണ്‌. ഗൃഹ നിര്‍മിതിയില്‍ ബേക്കര്‍ , നിര്‍മിതി, തുടങ്ങീ, മണലിന്റെ അളവു പരമവധി കുറച്ചു കൊണ്ടുള്ള നിര്‍മ്മാണരീതികളും അവലംബിക്കാവുന്നതാണ്‌.

എന്നാല്‍ ഏറ്റവും പ്രധാനമായി വേണ്ടത്‌ ജനങ്ങളില്‍ മണലെടുപ്പിനെതിരെയുള്ള അവബോധവും നമ്മുടെ നദികളെ നമ്മള്‍ തന്നെ സംരക്ഷിക്കുന്ന സംസ്കാരവും വളര്‍ത്തിയെടുക്കുക എന്നതാണ്‌.

എങ്കില്‍ കുറച്ചു കാലം കൂടി പേരാറും പെരിയാറും കേരളത്തിന്റെ ഐശ്വര്യമായി നമ്മോടൊപ്പം ഉണ്ടാകുമെന്നു നമ്മള്‍ക്കു പ്രതീക്ഷിക്കാം. അല്ലെങ്കില്‍ .,...
..ഇനി വരും നാളിലൊരു പുസ്തകത്താളില്‍ ...

രായിരനെല്ലൂര്‍ മലകയറ്റം

2008-11-15T19:39:00.025+05:30

പാലക്കാട്‌ ജില്ലയിലാണ്‌ നാരായണത്തു ഭ്രാന്തനാല്‍ അറിയപ്പെടുന്ന രായിരനെല്ലൂര്‍ മല. പണ്ടു പണ്ടു പന്തിരുകുല പെരുമയുടെ പഴയ നാളുകളില്‍, മലക്കു മുകളില്‍ വച്ച് നാറാണത്തുഭ്രാന്തന്‌ ദേവീദര്‍ശനമുണ്ടായെന്നു പറയപ്പെടുന്ന ദിവസമായ തുലാം ഒന്നിന്‌ എല്ലാ വര്‍ഷവും ഈ മല കയറുവാൻ ധാരാളം ജനങ്ങള്‍ എത്തുക പതിവാണ്. .

വളാഞ്ചേരി പട്ടാമ്പി റൂട്ടില്‍ അര മണിക്കൂര്‍ യാത്ര ചെയ്താല്‍ തിരുവേഗപ്പുറ എന്ന സ്ഥലത്തെത്തും. ഇതിനടുത്താണ്‌ രായിരനെല്ലൂര്‍ മല. പണ്ടു മുതല്‍ക്കേ വേദപണ്ഠിതന്മാർക്ക്‌ പേരുകേട്ട സ്ഥലമാണ്‌ തിരുവേഗപ്പുറ. പ്രസിദ്ധമായ പാഞ്ഞൂര്‍ അതിരാത്രത്തിലെ യജമാനനായിരുന്ന നീലകണ്ഠൻ നമ്പൂതിരി തുടങ്ങിയ പല പ്രമുഖരും ഇവിടെ താമസമുണ്ട് ..

പണ്ട്‌.. പണ്ട്‌, ചെർപ്പുളശ്ശേരിക്കടുത്തുള്ള ചെത്തല്ലൂര്‍ഗ്രാമത്തിലെ നാരായണമംഗലം മനയില്‍നിന്ന്‌ വേദപഠനത്തിനാണ്‌ നാറാണത്തുഭ്രാന്തന്‍ രായിരനെല്ലൂര്‍മലക്കടുത്തുള്ള തിരുവേഗപ്പുറ എന്ന സ്ഥലത്തെത്തിയതെന്ന് പറയപ്പെടുന്നു. 'നാരായണ മംഗലത്ത്‌ 'ലോപിച്ചാണ്‌ 'നാറാണത്ത്‌' ആയത്‌!. (ഒന്നാം തരം പേരുകളെ ലോപിപ്പിച്ച്‌ ലോപിപ്പിച്ച്‌ ഒരു പരുവമാക്കുക എന്നത്‌ നമ്മുടെ പൂർവ്വ സൂരികളുടെ ഒരു ഹോബിയായിരുന്നു എന്നു തോന്നിയിട്ടുണ്ട്‌. 'രണരാഘവനെല്ലൂര്‍' എന്ന ഒന്നാം തരക്കാരനെയാണ്‌ രായിരനെല്ലൂര്‍ എന്നാക്കികളഞ്ഞത്‌!. കഷ്ടം തന്നെ!.)

തുലാം 1 നു ഞാനും ചങ്ങാതിയും കൂടി തുലാം ഒന്നിന്‌ കുറ്റിപ്പുറം സ്റ്റേഷനിലിറങ്ങി, വളാഞ്ചേരി വന്ന്‌ പട്ടാമ്പിറൂട്ടില്‍ തിരുവേഗപ്പുറക്ക്‌ അടുത്തുള്ള ഒന്നാം മല എന്നയിടത്ത്‌ ഇറങ്ങി.

അവിടെ നിന്നു നോക്കി, ജനത്തിരക്കിനിടയിലൂടെ ദൂരെ തലയുയർത്തിക്കൊണ്ട്‌ നില്‍ക്കുന്ന രായിരനെല്ലൂര്‍ മലയെ .വള്ളുവനാടന്‍ ഗ്രാമ പ്രകൃതി നിറഞ്ഞ ഗ്രാമീണ വഴിയിലൂടെ പതുക്കെ നടന്നു, മുകളിലേക്ക് .

മലയിലേക്കുള്ള ഇടുങ്ങിയ വഴിയുടെ സിംഹഭാഗവും കയ്യടക്കി കരിമ്പും പൊരിയും മുറുക്കും ഈത്തപ്പഴവും ജിലേബിയും മറ്റും കാട്ടി പ്രലോഭിപ്പിച്ചുകൊണ്ടിരുന്ന വഴിവാണിഭക്കാരെ തൃണവല്‍ഗണിച്ച്‌ഞങ്ങൾ മല കയറുവാന്‍ തുടങ്ങി. ആബാലവൃദ്ധം ജനങ്ങള്‍ മല കയറിയിറങ്ങുന്ന കാഴ്ച നമ്മെ സന്തോഷമുണ്ടാക്കുന്ന ഒന്നാണ് . ( കുറഞ്ഞത്‌ നമ്മുടെ മലകയറ്റം തുടങ്ങുന്നതു വരേയ്ക്കെങ്കിലും !). തെക്കുഭാഗത്തുകൂടെ കയറി പടിഞ്ഞാറു ഭാഗത്തൂടെ ഇറങ്ങുന്നതാണ്‌ നല്ലതെന്ന്‌പഴമക്കാര്‍ പറഞ്ഞു. പക്ഷെ ഞങ്ങള്‍ 'മുന്‍പേ ഗമിക്കുന്ന ഗോവു തന്റെ പിന്‍പേ ഗമിക്കും ബഹു ഗോക്കളെല്ലാം' എന്ന മട്ടില്‍ ഒരു ദിശ നോക്കി നടന്നു.രായിരനെല്ലൂര്‍ മല 'മിനി ശബരിമല' പോലെയെന്നു ചിലര്‍ പറഞ്ഞു. പക്ഷേ ആരുടെ പേരില്‍ ശരണം വിളിക്കണമെന്ന കണ്‍ഫൂഷ്യന്‍കാരണമാകാം ആരും ശരണം വിളിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നില്ല. ശബരിമല കയറാന്‍ സമ്മതിക്കാത്തതിന്റെ പ്രതിഷേധം എന്ന വണ്ണം സ്ത്രീകളും കുട്ടികളെയും കൊണ്ടു രണ്ടും കല്പിച്ചു മല കയറുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

മലകയറ്റക്കാരില്‍ കൂടുതലും ചെറുപ്പക്കാരായിരുന്നു.. ചിലര്‍ കരിമ്പിന്‍ കഷണം മൃഗീയമായി കടിച്ചു പറിച്ചാണ്‌ നടന്നിരുന്നത്‌. മറ്റു ചിലര്‍ കരിമ്പു വടി തന്നെ കുത്തിപ്പിടിച്ചു നടക്കുന്നതു കണ്ടു. അവ പലതും പക്ഷെ ,മല കയറും തോറും ചെറുതായി വരുകയും മുകളിലെത്തുമ്പോഴേക്കും ഇല്ലാതാവുകയും ചെയ്തിരുന്നു!. കാട്ടു പുല്ലുകളും കല്ലുകളും നിറഞ്ഞതാണെങ്കിലും വലിയ കുഴപ്പമില്ലാത്ത വഴി മുന്നിലുള്ളപ്പോള്‍ ചില വിദ്വാന്മാര്‍ പാറകളിൽ അള്ളിപ്പിടിച്ചു കേറുന്നതു കണ്ടു!. മുകളിലേക്കു കയറാനും ഇറങ്ങാനും ഒരേ വഴിയാണ്‌ പലരും തിരഞ്ഞെടുത്തത് എന്നത്‌ പലര്‍ക്കും ഒരു പ്രശ്നമായിരുന്നു.താഴോട്ടു ടോപ്‌ ഗീറില്‍ വരുന്നവര്‍ക്ക് വേണ്ടി ഞങ്ങള്‍ കയറ്റക്കാര്‍ക്ക് പലപ്പോഴും ഒതുങ്ങി മാറേണ്ടിയും വന്നു.

താഴോട്ടുള്ള വരവില്‍ നിയന്ത്രണം നഷ്ടപെടുന്ന ചില 'അബല'കളെ സഹായിക്കാനും ചിലര്‍ സമയം കണ്ടെത്തി .
വെള്ളക്കുപ്പി എടുക്കാന്‍ മറന്നത് പലര്‍ക്കും ചെറിയ പ്രശ്നമായി തോന്നി .ഈ വഴി മൊത്തം നാരാണതു ഭ്രാന്തന്‍ ദിവസേന കല്ലുരുട്ടിക്കയറ്റിയതാണല്ലോ എന്നോര്‍ത്തപ്പോള്‍ പക്ഷെ, ക്ഷീണം പമ്പ കടന്ന്‌ ശബരിമലയിലെത്തി.

കിതപ്പു മറയ്ക്കാനെന്ന വ്യാജേനെ വഴിയില്‍ നിന്ന്‌ ചിത്രങ്ങള്‍ പകര്‍ത്തുന്നവരെയും ഫോട്ടോ ഏടുക്കാനെന്ന വ്യാജേന നിന്ന്‌ കിതപ്പാറ്റുന്നവരെയും, സീനറി നോക്കുന്നവരെയും, കയറിയ സ്പീഡില്‍ ഇറങ്ങാന്‍ പറ്റാതെ കുത്തനെയുള്ള ഇറക്കത്തിൽ നിശ്ചലരായി നിന്നു പരിസരം വീക്ഷിക്കുന്ന വല്ല്യമ്മമാരെയും മറികടന്ന്‌ ഞങ്ങള്‍ മുകളിലേക്കു കയറി. പിന്നെയും കയറി... കയറിക്കൊണ്ടേയിരുന്നു. . .

കുറേയെത്തിയപ്പോള്‍ ഒരു കൊച്ചുകിണര്‍ കണ്ടു. കഷ്ടിച്ച്‌ രണ്ടോ, മൂന്നോ അടി താഴ്ചയില്‍ തെളിഞ്ഞ വെള്ളം!.കുന്നിന്‍ മുകളിലെ ക്ഷേത്രത്തില്‍ ജല മെടുക്കുന്നത് ഇവിടെ നിന്നായിരിക്കും .പ്രതീക്ഷ തെറ്റിയില്ല.ദാഹം മാറ്റി മുഖം കഴുകി കുറച്ചു നടന്നപ്പോഴേക്കും മുകള്‍പ്പരപ്പെത്തി. 'അമ്പട ഞാനേ' എന്ന മട്ടില്‍ പരിസരം വീക്ഷിച്ചു.

മുകൾപരപ്പിലെ വിശാലതയിൽ എത്തിയപ്പോൾ നല്ല വെയില്‍. ഏതാണ്ട്‌ ഈ സമയത്താണ്‌ നാറാണത്തിന്‌ ദേവീദര്‍ശനമുണ്ടായതെന്നു പറയപ്പെടുന്നു.
അവിടെ ഒരു ചെറിയ ക്ഷേത്രവും കണ്ടു .ക്ഷേത്രത്തില്‍ ശ്രീകോവിലിന്‌ മേല്ക്കൂരയില്ല എന്നത് പ്രത്യേകത ആണ് .ശ്രീകോവിൽ ഒഴിച്ചുള്ള ഭാഗത്തെല്ലാം മേൽക്കൂരയുണ്ട്‌ മഴയും മഞ്ഞും വെയിലും കൊണ്ട്‌ പ്രകൃതിയോട്‌ താദാത്മ്യം പ്രാപിച്ചുകൊണ്ട്‌ നിൽക്കുന്ന ദേവി... നാറാണത്ത്‌ ഭ്രാന്തനാണ്‌ പ്രതിഷ്ടിച്ചതെന്ന്‌ പറയപ്പെടുന്നു. തുലാം ഒന്നിനു അതിരാവിലേ സൂര്യോദയത്തിനു മുന്‍പ്‌ ക്ഷേത്രത്തില്‍ പൂജയുണ്ട്‌. ആ സമയത്തും നല്ല തിരക്കാണത്രേ. അതിരാവിലെ മല കയറുന്നതിന്റെ ഹരം അറിയാനായില്ല എന്നതില്‍ അല്പം നിരാശ തോന്നാതിരുന്നില്ല ..

മലമുകളിൽ 6 ഏക്കറോളം സ്ഥലമുണ്ട്‌. കേറിച്ചെല്ലുന്നിടത്ത്‌ തന്നെ ആണ് ദുര്‍ഗാക്ഷേത്രം . അവിടെയതാ ദര്‍ശനത്തിന്‌ നില്‍ക്കുന്നവരുടെ ഗംഭീര ക്യൂ!. ക്യു നില്‍ക്കാന്‍ ആയിരുന്നെങ്കില്‍ ഈ മല കയറി വരേണ്ട ആവശ്യമില്ലല്ലോ എന്നോര്‍ത്ത ഞാനും സുഹൃത്തും പതുക്കെ സ്ഥലം ചുറ്റി ക്കാണാന്‍ തിരുമാനിച്ചു.

ഇവിടെ ഇന്നാണ് നാറാണത്തു താഴേക്കു കല്ലുകള്‍ ഉരുട്ടിയിട്ട് കൈ കൊട്ടി ചിരിച്ചിരുന്നത് .(ചിത്രം.1)

മുകളില്‍ നിന്നു താഴേക്കു നോക്കിയാൽ രായിരനെല്ലൂര്‍മലയുടെ സംരക്ഷകരെന്നോണം നില്‍ക്കുന്ന 4 കുന്നുകള്‍ കാണാം. ഭ്രാന്താചലം, മുത്തശ്ശിയാർക്കുന്ന്‌ , ചളമ്പ്രകുന്ന്‌, പടവെട്ടിക്കുന്ന്‌, എന്നീ നാല്‌ ചെറുകുന്നുകള്‍ . തൂതപ്പുഴ , വടക്കുഭാഗത്തുകൂടെ ഒഴുകി ഈ പ്രദേശത്തെ വലം വച്ച്‌ പടിഞ്ഞാറോട്ടു ഒഴുകി ഈ പ്രദേശത്തിന്റെ തെക്കുഭാഗത്തുകൂടെ ഒഴുകി വരുന്ന ഭാരതപ്പുഴയുമായി കൂട്ടുകടവിൽ വച്ച്‌ ചേരുന്നു.

കുറച്ചുമാറി ഒരു മൂലയില്‍ കല്ലുരുട്ടിയിടാനൊരുങ്ങി നില്‍ക്കുന്ന നാറാണത്ത്‌ ഭ്രാന്തന്റെ ഇരുപതടിയോളം പൊക്കമുള്ള പ്രതിമ..

മലകേറിവന്നപ്പോഴത്തെ മൂഡിനു അപ്പോഴേക്കും മാറ്റം വന്നിരുന്നു.

ശാന്ത ഗംഭീരനായി നില്‍ക്കുന്ന പ്രതിമക്കടുത്തു നിന്നപ്പോൾ പണ്ടു കേട്ട് മറന്ന 'പറയിപെറ്റ പന്തിരുകുലപ്പെരുമ'യിലേക്ക്‌ മനസ്സു മടങ്ങി. വിവിധ ജാതികളില്‍ വളര്‍ന്ന, പാക്കനാര്‍ . നാറാണത്ത്‌`,രചകന്‍ , പാണനാര്‍ , വള്ളുവന്‍ , അകവൂര്‍ ചാത്തന്‍ , വടുതല നായര്‍ , ഉപ്പുകുറ്റന്‍ , തച്ചന്‍ , കാരയ്ക്കലമ്മ, വായില്ലകുന്നിലപ്പന്‍ ...

വിഭിന്ന ജാതികളില്‍ വളര്‍ന്ന ഇവരെല്ലാം അഗ്നിഹോത്രിയുടെ ഇല്ലത്ത്‌ വരരുചിയുടെ ശ്രാദ്ധമൂട്ടാൻ (അന്നത്തെ സാമൂഹ്യ വ്യവസ്ഥയിലും )നില്‍ക്കുന്ന ഉജ്ജ്വല ദൃശ്യം മനസ്സില്‍ തെളിഞ്ഞു....., ഒപ്പം,

'വാഴ്‌വിന്‍ ചെതുമ്പിച്ച വാതിലുകളടയുന്ന,

പാഴ്‌നിഴല്‍ പുറ്റുകള്‍ കിതപ്പാറ്റിയുടയുന്ന,

ചിറകെട്ടി കേവലത ധ്യാനത്തിലുറയുന്ന,

ചുടുകാട്ടിലെരിയാതെരിഞ്ഞ തിരിയായ്‌, നേരു ചികയുന്ന', കവി മധുസൂദനൻ നായരുടെ 'നാറാണത്ത്‌ ഭ്രാന്തൻ' ടെ ചിത്രവും..

അന്ന് , ചുടുകാട്ടില്‍ വച്ച്‌ ദേവി വാങ്ങാനായി നിര്‍ബന്ധിച്ച വരത്തെ അരുചിയോടെ തള്ളിക്കളഞ്ഞ വരരുചീപുത്രൻ , വലതുകാലിലെ മന്ത്‌ ഇടതുകാലിലേയ്ക്കു മാറ്റിവാങ്ങിക്കൊണ്ട്‌`, അനിവരതം സ്വാര്‍ഥ മോഹങ്ങളുടെ കല്ലുകളുരുട്ടിക്കേറ്റുന്ന സമൂഹത്തിനോട്‌ പറയാന്‍ ശ്രമിച്ച കാര്യങ്ങൾക്ക്‌ ഇന്നാണ്‌ കൂടുതൽ പ്രസക്തി എന്നു തോന്നി.- അറിവില്ലായ്മയുടെ കല്ലെടുത്തെറിഞ്ഞ്‌ സമൂഹം ഇന്നും കൂകുന്നുണ്ടല്ലോ,.. ഭ്രാന്തനെന്ന്‌..

താഴ്‌വരയിലേക്ക്‌ ഗാംഭീര്യതോടെ നോക്കുന്ന ശില്‍പത്തിന്റെ പശ്ചാത്തലമായി നീലവാനില്‍വെണ്മേഘങ്ങളെ കണ്ടപ്പോൾ വീണ്ടും ഓര്‍ത്തു ആ വരികൾ...

'കോയ്മയുടെ കോലങ്ങലെരിയുന്ന ജീവിത-

ച്ചുടലക്കു കൂട്ടിരിക്കുമ്പോൾ,

കോവിലുകളെല്ലാമൊതുങ്ങുന്ന കോവിലില്‍

കഴകത്തിനെത്തി നില്‍ക്കുമ്പോള്‍ ,

കോലായിലീക്കാലമൊരു മന്തുകാലുമായ്‌ തീക്കായുവാനിരിക്കുന്നു,

ചീര്‍ത്ത കൂനന്‍ കിനാക്കള്‍തന്‍ കുന്നിലേക്കീ, മേഘകാമങ്ങള്‍ കല്ലുരുട്ടുന്നു.' .

ഇവിടെ അടുത്തു തന്നെ യുള്ള മറ്റൊരു സ്ഥല മാണ് ഭ്രാന്താ ചലം. ഭ്രാന്തനെ കെട്ടിയിട്ട ചങ്ങലയും അത് കെട്ടിയിട്ട കാഞ്ഞിരമരവും മറ്റും ഇപ്പോഴും അവിടെ ഉണ്ടത്രേ ..
...പിന്നെയും കുറേ കഴിഞ്ഞ്‌, മദ്ധ്യാഹ്ന തീക്ഷണത കഴിഞ്ഞ്‌, മെല്ലെ മലയിറങ്ങുമ്പോൾ വീണ്ടും മനസ്സില്‍ അലയടിച്ചുണർന്നു, കവിയുടെ മുഴങ്ങുന്ന ശബ്ദം...

പൊട്ടിവലിയുയുന്ന നിശയെട്ടുമുപശാന്തിയുടെ ,

മൊട്ടുകള്‍ തിരഞ്ഞു നടകൊള്‍കേ,

ഓര്‍മയിലൊരൂടുവഴി വരരുചിപ്പഴമയുടെ

നേര്‍വരയിലേക്കു തിരിയുന്നു..

വാല്‍കഷണം:- ഭാരതപ്പുഴയുടെയും, പെരിയാറിന്റെയും തീരത്തായി ചിതറിക്കിടക്കുന്ന പന്തിരുകുലത്തിലെ പിന്‌ഗാമികളെന്നവകാശപ്പെടുന്ന 9 തറവാട്ടുകാരുടെ ജീന്‍ മാപ്പിംഗ്‌ പഠനം തിരുവന്തപുരത്തെ R.G.C.B.T യിലെ DNA വിദഗ്ദ്ധർ നടത്തുന്നുവത്രേ . വംശങ്ങള്‍ തമ്മില്‍ ജനിതക ബന്ധമുണ്ടോ എന്നറിയാന്‍.

കീഴ്ജാതിക്കാരിൽ ചിലരെല്ലാം ഓരോരോ മേഖലകളിൽ തെളിഞ്ഞു വന്നപ്പോൾ പിതൃത്വം ബ്രാഹ്മണനിരിക്കട്ടെ എന്നായതാണ്‌ പന്തിരുകുല സങ്കൽപമെന്ന്‌ എം.ടി. 'പെരുംതച്ചനിൽ' പറയുന്നു . ഫലം എന്തെന്നറിയാന്‍ മനസ്സില്‍ ആകാംക്ഷ .പന്തിരുകുലസങ്കൽപ്പം ഐതിഹ്യമോ അതോ ചരിത്രമോ? ഐതിഹ്യമെന്ന്‌ മനസ്സുപറയുമ്പോൾ ചരിത്രമാകട്ടെയെന്ന്‌ ഹൃദയം പറയുന്നു...

പന്തിരുകുലത്തിലെ ഒന്നാമന്റെ സ്ഥലമായ വേമഞ്ചേരി മനയും രണ്ടാമന്റെ സ്ഥലമായ ഈരാറ്റിങ്ങൾ മനയും പട്ടാമ്പിയിൽ നിന്നും 8 കി.മീ. തെക്കുപടിഞ്ഞാറായുള്ള തൃത്താല എന്ന ഗ്രാമത്തിനടുത്താണ്‌. നാറാണത്ത്‌ ഭ്രാന്തന്റെ മനയും ഇതിനടുത്തായതിനാൽ ചരിത്ര കുതുകികൾക്ക്‌ പന്തിരു കുല പിതാവായ വരരുചിയുടെ യാത്രയുടെ റൂട്‌ മാപ്പ്‌ കണ്ടെത്താവുന്നതാണ്‌. :)

വാലറ്റം:

ചിത്രം 3-ല്‍ നാറാണത്തിന്റെ അനുഗൃഹം തൊപ്പിയില്‍ എറ്റുവാങ്ങാനായി നില്‍ക്കുന്നത്‌ ലേഖകന്‍.

സ്കൂള്‍ കഥകള്‍-3. -ഏഴിലം പാല

2008-09-26T17:56:00.005+05:30

25 വര്‍ഷങ്ങള്‍ക്കുമുന്‍പാണ്‌. അന്ന്‌ ഞാന്‍ പനംകുറ്റിച്ചിറ യു. പി. സ്കൂളില്‍ അഞ്ചില്‍ പഠിക്കുന്നു. സ്കൂളിന്റെ കിഴക്കെ ഭാഗത്തുള്ള വീടിന്റെ പറമ്പില്‍ അതിര്‍ത്തിയോടു ചേര്‍ന്ന്‌ ഒരു മാവുണ്ടായിരുന്നു.
ഒരു ദിവസം ഉച്ചക്ക്‌ ഇന്റര്‍വെല്‍ സമയത്ത്‌ ഞാന്‍ ബൈജുവിനോട്‌ പറഞ്ഞു.
"ഇന്നലെ രാത്രി നല്ല കാറ്റ്‌ വിശീട്ടിണ്ട്‌ നമുക്ക്‌ കണ്ണി മാങ്ങ പെറക്കാന്‍ പൂവ്വാ..".
"റെഡീ വണ്‍.. ,റ്റു..,ത്രീ..".
ഒന്നാം ക്ലാസിന്റെ പിന്നിലാണ്‌ പ്രസ്തുത സ്ഥലം. ഒന്നാംക്ലാസിന്റെ ഉള്ളിലൂടെ ജനല ചാടി പോയാല്‍ തരക്കേടില്ല എന്നു തോന്നി ഞങ്ങള്‍ മൂന്നു നാലു പേര്‍ അറ്റങ്ങിയ ആ റേസിംഗ്‌ റ്റീം ഒന്നാം ക്ലാസില്‍ കുതിച്ചെത്തിയപ്പോള്‍ അവിടെ ഒരു ഘോര സങ്കട്ടനം നടക്കുന്നു.
ഒന്നാം ക്ലാസിലെ കുഞ്ഞന്മാരൊടൊക്കെ പരമ പുച്ഛമായിരുന്നു ഞങ്ങള്‍ അഞ്ചാം ക്ലാസ്സിലെ 'സീനിയേര്‍സ്‌'കാര്‍ക്കെങ്കിലും, ഞങ്ങള്‍ ഉടന്‍ അവിടെ ബ്രേയ്ക്കിട്ട്‌ നിര്‍ത്തി.
"ആരാണ്ടാ അലമ്പ്‌ ഇണ്ടാക്കണേ" എന്നും ചോദിച്ച്‌ , ഞങ്ങള്‍ ചേട്ടന്മാര്‍ ആ 'നസീറിനെയും ജയനെയും' കോളറില്‍ പിടിച്ച്‌ മാറ്റി. വേര്‍പ്പെട്ട രണ്ടും പിപ്പിരി..പീ എന്നു കരയാന്‍ തുടങ്ങിയപ്പൊ ഞാന്‍ പതുക്കെ ജനല ചാടി പതുങ്ങി ഇരുന്നു..
ഒരു മിനിറ്റ്‌ കഴിഞ്ഞപ്പൊള്‍ കരച്ചില്‍ കെള്‍ക്കാനില്ല . തലപൊക്കി നോക്കിയപ്പോളതാ ബൈജുവും മനോജും ബാബുവും ബഞ്ചിനു മുകളിലൂടെ അങ്ങോട്ടും ഇങ്ങോട്ടും തികഞ്ഞ അഭ്യാസികളെ പ്പോലെ ചാടി മറിയുന്നു. "ഇതെന്താദ്‌"എന്ന മട്ടില്‍ കരച്ചിലുകാരടക്കം എല്ലാരും ആരാധനയൊടെ നോക്കി നില്‍ക്കുന്നുണ്ട്‌. ഇടക്കിടക്ക്‌ സൈക്കിള്‍ചവിട്ട്‌ കൂത്തുകാരെപ്പോലെ കൈകള്‍ കുത്തിമറയുന്നു. അഭ്യാസക്കാഴ്ച്ചക്ക്‌ വേണ്ടത്ര സഹായം നല്‍കി കൊണ്ട്‌ ബാബു കാണികളെ പിടിച്ചു മാറ്റി ഒതുക്കി നിര്‍ത്തുന്നുണ്ട്‌.
അവര്‍ അങ്ങിനെ ഷൈന്‍ ചെയ്യുന്നതു കണ്ടപ്പോള്‍ എന്നിലെ അഭ്യാസിയും വെറുതെയിരുന്നില്ല. ഫുഡടിച്ചത്‌ മുഴുവന്‍ ദഹിച്ചു എന്ന് ഉറപ്പു വരുത്തി, കാണികളെയൊക്കെ ഒന്നുകൂടി നോക്കിയശേഷം, 'ഇതൊന്നും നിങ്ങള്‍ക്കൊന്നും കൂട്ട്യാ കൂടില്ല്യാട്ടാ പിള്ളേരേ,വല്ലതും നാലക്ഷരം പഠിക്കാന്‍ നോക്ക്‌' എന്നും പറഞ്ഞ്‌ ഞങ്ങള്‍ ജനല്‍ താണ്ടി .മാങ്ങക്കായി വേലിക്കരികെ മാവിന്‍ ചുവട്ടിലെത്തിയപ്പോഴെക്കും മാങ്ങയൊക്കെ ആമ്പിള്ളേര്‍ കൊണ്ടുപോയിരുന്നു. അപ്പുറത്തെ വീട്ടിലെ വേലക്കാരത്തി തള്ള( ഫിലോമിനക്ക്‌ ദ്യേഷം പിടിച്ച പോലെയുള്ള ലുക്കുള്ള ) വേലിക്കലേക്കും നോക്കി നില്‍പ്പുണ്ട്‌. മാത്രമല്ല ,മാള അരവിന്ദന്‍ പറഞ്ഞപോലെ ഒരു 'ശശ്മാന മൂകത'അവിടെ കളിയാടിയിരുന്നു.
'നീ ക്ലാസ്സ്‌ ലീഡര്‍ അല്ലേ ചോദിച്ചു നോക്ക്‌ മാങ്ങ കിട്ടും .ഇന്നാളൊരുദിവസം എനിക്ക്‌ 'കിട്ടി'.

ബാബു നിര്‍ബന്ധിച്ചപ്പോള്‍ ഞാന്‍ പതുക്കെ വേലിക്കരികെ ചെന്ന് ചോദിക്കാന്‍ തുടങ്ങിയതു മാത്രം ഒോര്‍മ്മയുണ്ട്‌. പിന്നെ നൊക്കിയപ്പോള്‍ എല്ലാവരുടെയും പിന്നില്‍ ഞാനും ഓടുന്നതാണ്‌ കണ്ടത്‌. മാങ്ങകിട്ടാത്ത നിരാശ തീര്‍ക്കാന്‍ ഞങ്ങള്‍ക്ക്‌ സ്കൂള്‍ കോമ്പൌണ്ടിന്റെ വടക്കു കിഴക്കു മൂലക്ക്‌ വേലിക്കരികെയുള്ള ഏഴിലം പാലമരത്തെയാണ്‌ കിട്ടിയത്‌.അതാവുമ്പോ ആര്‍ക്കും പരാതിയില്ലല്ലോ. മരത്തില്‍ മാങ്ങയില്ലാത്തതിനാല്‍ ഉന്നം തെറ്റുന്ന പ്രശ്നവുമില്ല. തുരു തുരെ കല്ലുകള്‍ പ്രസ്തുത പാലമരം ഏറ്റുവാങ്ങി.

'കണ്ടാ.. കണ്ടാ.. യക്ഷീടെ ചോര വരുന്നത്‌ കണ്ടാ.!!'
'അതാ മരത്തിന്റെ പശയാടാ.'
അപ്പോള്‍ എതോ ഒരു അരസികന്‍ പറഞ്ഞു- 'കല്ലെറിഞ്ഞവരൊക്കെ പെട്ടു മക്കളേ,.ഇന്നു വെള്ളിയാഴ്ചയാ.പാലപൂത്ത ദിവസൂം.. നന്നായിട്ടുണ്ട്‌..!!. യക്ഷി വരണ ദിവസാണ്‌ വെള്ളിയാഴ്ച'.

ഞങ്ങളാരും അത്‌ വിശ്വസിച്ച ഭാവം നടിച്ചില്ല അഥവാ വിശ്വസിക്കാത്ത ഭാവം നടിച്ചു!!. മനോജിനും സുഭാഷിനും പേടിയില്ലെങ്കില്‍ പിന്നെ 5 എ യില്‍ പഠിക്കുന്ന എനിക്കാണോ യക്ഷിയെ പേടി?
'മാങ്ങയുള്ള മാവിനേ ഏറുകിട്ടൂ' എന്ന പഴംചൊല്ലിനെ പുച്ഛിച്ചുതള്ളിക്കൊണ്ട്‌ ഞാനും പാലമരത്തെ ലക്ഷ്യമാക്കി കല്ലെറിയാന്‍ തുടങ്ങി.

പിറ്റേന്നു ശനിയാഴ്ച. രാവിലെ ഡയറിയില്‍ നിന്നും മോരുവാങ്ങി സ്കൂളിനു മുന്നിലൂടെയണ്‌ ഞാന്‍ വന്നത്‌ . വഴിയില്‍ ആള്‍ സഞ്ചാരം കുറവായിരുന്നു. സ്കൂളിനു മുറ്റത്തെത്തിയപ്പോള്‍ എനിക്ക്‌ പാലച്ചുവട്ടിലേക്ക്‌ നോക്കാതിരിക്കാനായില്ല.
ആ കാഴ്ച എന്നെ ഞെട്ടിച്ചുകളഞ്ഞു!!

..പാലപ്പൂക്കള്‍ നിറയെ വീണുകിടക്കുന്നപാലച്ചുവട്ടില്‍ വെള്ളവസ്ത്രം ധരിച്ച ഒരു സ്ത്രീരൂപം !!.
പെരുവിരലില്‍ നിന്ന്‌ ഒരു തരിപ്പു കേറിയപോലെ തോന്നി.സര്‍വശക്തിയുമെടുത്‌ ഓടാനൊരുങ്ങവേ പിന്നില്‍ നിന്നും ഒരു വിളി." കുട്ട്യേ.. പൂയ്യ്‌...".
പേടി മാറാന്‍ ഒരു ശ്ലോകമുണ്ടെന്ന് പ്രദീപ്‌ പറഞ്ഞു കേട്ടിട്ടുണ്ട്‌. ആ ശ്ലോകം എനിക്കെന്തുകൊണ്ടോ തീരെ ഇഷ്ടമല്ലായിരുന്നെങ്കിലും പാടാതെ മറ്റു മാര്‍ഗമുണ്ടായിരുന്നില്ല.
'അര്‍ജുനന്‍,പല്‍ഗുണന്‍, പ്രാന്തന്‍ കരടിയും....'
എന്നുജപിച്‌ കണ്ണടച്ചുകൊണ്ടോടിയതുകൊണ്ട്‌ വേഗം വീടെത്തി. മോരിന്റെ പകുതി പക്ഷേ വീടെത്തിയില്ല!

ഞാന്‍ അയ്യപ്പസ്വാമീടെ ഫോട്ടോയുടെ തൊട്ടരികിലുള്ള ജനലിനരുകില്‍ കണ്ണടച്ചു കിടന്നു. കൈ ജനലിന്റെ ഇരുമ്പു കമ്പിയിലും പിടിച്ചു (പേടിച്ചിട്ടൊന്നുമല്ല.ചുമ്മാ ഒരു ധൈര്യത്തിന്‌!). അമ്മ മോരുകടക്കാരനെ ചീത്ത പറയുന്നതു കേട്ടുകൊണ്ട്‌ ഞാന്‍ പതുക്കെ മയങ്ങി.

തിങ്കളാഴ്ച സ്കൂളിലെത്തിയത്‌ സ്വല്‍പം നേരെത്തെയായി. തലേ ദിവസത്തെ മഴയില്‍ നനഞ്ഞ്‌ കിടക്കുന്ന മണം പോയിട്ടില്ലാത്ത പാലപ്പൂക്കളില്‍ ചവിട്ടി സ്കൂള്‍ മതിലിനടുത്തെത്തി. കുട്ടികള്‍ അധികം പേര്‍ വന്നുതുറ്റങ്ങിയിട്ടില്ല. മാവിഞ്ചുവട്ടില്‍ അടിച്ചുവൃത്തിയാക്കിക്കൊണ്ട്‌ 'ഫിലോമിനത്തള്ള' നില്‍പുണ്ട്‌.
'കുട്ട്യേ,...പൂയ്യ്‌....'.
ഫിലോമിനത്തള്ള' ആണ്‌.
ഉടുത്തിരുന്ന വെള്ളമുണ്ടിന്റെ കോന്തലയില്‍ നിന്ന് എന്തോ എടുത്ത്‌ നീട്ടികൊണ്ട്‌ അവര്‍ പറഞ്ഞു.
"എന്തേ കുട്ട്യേ ഞാന്‍ വിളിച്ചപ്പോ മിനിഞ്ഞാന്ന് ഓടിപ്പോയത്‌?..ഇതു തരാനാ വിളിച്ചത്‌..".
ഒരു മാമ്പഴമായിരുന്നു അത്‌ .
വാങ്ങി മണത്തുനോക്കിയപ്പോള്‍ അതിന്‌ പാലപ്പൂവിനേക്കാള്‍ മണമുണ്ടായിരുന്നു.

ഒരു പട്ടത്തിന്റെ കഥ

2007-02-20T23:37:00.000+05:30

എന്റെ ' സ്കൂള്‍ കഥകള്‍-1 ' എന്ന പോസ്റ്റിന്റെ' കമന്റായി ഒരു സുഹൃത്ത്‌, ഗുരുനാഥന്‍ മാരോടു എനിക്ക്‌ ബഹുമാനക്കുറവുണ്ടോ എന്നു സംശയം പ്രകടിപ്പിച്ചിരിക്കുന്നു.
സത്യമായും ഇല്ല്യട്ടോ. മാതാപിതാക്കളും ഗുരുക്കന്മാരേയും ദൈവതുല്യരായി തന്നെയാണ്‌ കാണേണ്ടത്‌.

കമന്റ്‌ വായിച്ചപ്പോള്‍ താഴെപറയുന്ന കാര്യം ഒരു പോസ്റ്റായി എഴുതാന്‍ തോന്നി.ഈ പോസ്ട്‌ എന്റെ ഗുരുക്കന്മാര്‍ക്കും, മാതാപിതാക്കള്‍ക്കും സമര്‍പ്പിക്കുന്നു.

'തനിയാവര്‍ത്തന'ത്തിലെ ബാലന്‍ മാഷ്‌ കുട്ടികളോട്‌ പറയുന്ന ഒരു കഥയുണ്ട്‌. അതിങ്ങനെ-ഒരിക്കല്‍,. ഒരിടത്ത്‌, ഒരു സുന്ദരന്‍ പട്ടം ഉണ്ടായിരുന്നു.
കുട്ടി എന്നും പട്ടത്തിനെ ആകാശത്‌ പറത്തും. അതങ്ങനെ വിശാലമായ നീലാകാശത്ത്‌ പറന്നു കളിക്കും..., ഇളം കാറ്റേറ്റ്‌, ഇളം വെയിലേറ്റ്‌...
ഒരിക്കല്‍,പട്ടം ആകാശത്ത്‌ വച്ച്‌ ഒരു സുന്ദരി തത്തയെ കണ്ടുമുട്ടി,അവര്‍ കൂട്ടുകാരായി. തത്ത നമ്മുടെ പട്ടത്തിനോട്‌ പറഞ്ഞു .
" നീ എത്ര സുന്ദരനും കരുത്തനുമാണ്‌. നിനക്കിനിയും ദൂരത്തേക്കു പറക്കാമല്ലോ?".
പട്ടം പറഞ്ഞു.
"എന്റെ വലില്‍ ഒരു നൂലുണ്ട്‌. താഴെ ഒരു കുട്ടി എന്നെ മുറുക്കെ പിടിച്ചിട്ടുണ്ട്‌.എനിക്കു ഇനിയും ദൂരേക്കു പറക്കന്‍ പറ്റില്ല.ഇടക്കിടക്കു താഴേക്കു പിടിച്ചു വലിച്ച്‌ എന്നെ വേദനിപ്പിക്കും".
അപ്പോള്‍ തത്തമ്മ പറഞ്ഞു.
"നിനക്കു തന്നെ പറക്കാന്‍ പറ്റുമല്ലോ . നല്ല കാറ്റുണ്ടല്ലോ.ഈ ചരടിന്റെ ആവശ്യമില്ല.".
പട്ടത്തിന്‌ അത്‌ ശരിയെന്നു തോന്നി.പട്ടം കാറ്റിലൂടെ മുകളിലെക്കു പറക്കാന്‍ തുടങ്ങി. കുറച്ചുകഴിഞ്ഞപ്പോള്‍ നൂലിന്റെ അറ്റമായി. താഴെ കുട്ടി പട്ടത്തിനെ താഴേക്കു വലിച്ചെങ്കിലും പട്ടം അതു ശ്രദ്ധിക്കാതെ മുകളിലേക്ക്‌ പറക്കാന്‍ ശ്രമിച്ചു.ഒടുവില്‍ എന്തുണ്ടായി. ചരടു പൊട്ടിച്ച്‌ പട്ടം മുകളിലേക്ക്‌ പോയി.ആദ്യം നല്ല രസമായിരുന്നു. പിന്നെ കാഴ്‌ചകള്‍ കണ്ട്‌ പറക്കാന്‍. കുറച്ചു കഴിഞ്ഞ്‌ താഴേക്കു വരാന്‍ നൊക്കിയെങ്കിലും പട്ടത്തിന്‌ അതിനു കഴിഞ്ഞില്ല.പാട്ടം ഉയര്‍ന്നുയര്‍ന്ന്‌ കാടില്‍ വട്ടം ചുറ്റി,ചുറ്റി.കൊടുങ്കാറ്റില്‍ പെട്ട പട്ടം ഒടുവില്‍ കീറിപ്പോയി...
ബാലന്‍ മാഷ്‌ കുട്ടികളോട്‌ പറയുന്നു.
കുട്ടികളെ, നിങ്ങള്‍ ഈ പട്ടത്തിനെ പോലെയാണ്‌. താഴെനിന്ന്‌ ചരടില്‍ പിടിച്ച്‌ നിയന്ത്രിക്കുന്ന കുട്ടി നിങ്ങളൂടെ മതാപിതാക്കളേയും ഗുരുനാഥന്മാരേയും പോലേയാണ്‌.
നിങ്ങളുടെ സന്തോഷത്തിനു വേണ്ടി നിങ്ങളുടെ കുതിപ്പിനൊപ്പം നല്ലകാറ്റുല്ല ദിശയും സമയവും നോക്കി നൂല്‌ അയച്ചുവിടും . കാറ്റിന്റെ ഗതിക്കനുസ്സരിച്ച്‌ ചിലപ്പോള്‍ താഴേക്കു വലിക്കും.
പട്ടം ഉയര്‍ന്നുയര്‍ന്ന്‌ പറക്കുന്നതുകാണാനാണ്‌ താഴെനില്‍ക്കുന്ന കുട്ടിക്കുമിഷ്ടം. എന്നാല്‍, സ്നേഹത്തിന്റെ, കരുതലിന്റെ, ഒരു നൂലും പിടിച്ചു്‌ നിയന്ത്രിക്കാന്‍ താഴെ നില്‍ക്കുമെന്നു മാത്രം...

ഈ കഥ വര്‍ഷങ്ങള്‍ക്കുമുന്‍പ്‌ അന്നൊരിക്കല്‍ കേട്ടപ്പോള്‍, കണ്‍ കോണില്‍ ഒരു നനവ്‌ ഞാനറിഞ്ഞിരുന്നു.....
അതെന്തിനായിരുന്നു..?..

സ്കൂള്‍ കഥകള്‍-2. ഒരു കളവും 41 കള്ളങ്ങളും.

2007-02-17T00:07:00.000+05:30

ഞാനന്ന്‌ നാലാം ക്ലാസ്സിലോ മറ്റോ ആയിരുന്നു.
ഒരു സുപ്രഭാതത്തില്‍ പള്ളിക്കൂടത്തിലെത്തിയ എന്നെ എതിരേറ്റത്‌,
"നമ്മള്‍ടെ സ്കൂളില്‍ കള്ളന്‍ കടന്നു.!", എന്ന വാര്‍ത്തയാണ്‌.
ടീച്ചര്‍മാരും,മാഷുമാരും സ്റ്റാഫ്‌ റൂമിനടുത്തും മറ്റും നിന്ന്‌ ഗംഭീര ചര്‍ച്ചയിലാണ്‌.
"ഭാഗ്യം! കാര്യയിട്ട്‌ ഒന്നും പോയിട്ടില്ല്യാന്നാ തോന്നണെ മാഷേ",
എന്നൊക്കെ പറയുന്നുണ്ട്‌.
ഓഫീസ്‌ മുറിയുടെ മുന്നിലും, അവിടെയുമിവിടേയും കുട്ടികള്‍ കൂടി നില്‍ക്കുന്നുണ്ട്‌.
"ഇന്നലെ രാത്ര്യാത്രേ കള്ളന്‍ കടന്നത്‌. പോലീസ്‌ ഇപ്പ്പ്പൊ വരും. സംശയിള്ളോരെ ഒക്കേ പിടിച്ചോണ്ടോവും".

"അതിന്‌ ഞാന്‍ ഇന്നലെ സ്കൂളില്‌ക്ക്‌ വന്നിട്ടില്യല്ലോ. എനിക്കേ പന്യാര്‍ന്നു.".
"വന്നില്ല്യേ? എന്ന നീ പെട്ടു മോനേ..!"

ജനലിന്റെ ഉള്ളിലൂടെ എത്തിനോക്കി തിരിച്ചു വന്ന രാജു പരഞ്ഞു- "ഓഫീസ്‌ മുറീലെ അലമാര മറിഞ്ഞ്‌ കിടക്കിണ്ട്‌. ചിലപ്പോ കള്ളന്‍ അരകൊല്ല പരീക്ഷേടെ ഉത്തരപേപ്പൊറൊക്കെ എടുത്തു കൊണ്ടോയീണ്ടാവും.".
" നിന്റെ പേപ്പര്‍ ചെലെപ്പൊ കൊണ്ടോയീണ്ടാവും. അതില്‍ത്തെ കോഴിമുട്ട പുഴുങ്ങിതിന്നാലോ.".
ഓഫിസിന്‌ തൊട്ടപ്പുറത്ത്‌ ഏഴാം ക്ലാസ്സാണ്‌. വിരലടയാളം വല്ലതുമുണ്ടെങ്കില്‍ മായാതിരിക്കാനായി ആ ക്ലാസ്സിലുള്ള ചേട്ടന്മാര്‍ വരാന്തയില്‍ ചവിട്ടാതെ,(വിയറ്റ്‌നാം കോളനി എന്ന സിനിമയില്‍ ഇന്നസെന്റ്‌ ഇത്‌ അനുകരിച്ചിട്ടിട്ടുണ്ട്‌.) ചവിട്ടുപടിയില്‍ നിന്ന്‌ അഭ്യാസികളെപ്പോലെ ക്ലാസ്സിലേക്ക്ക്ക്‌ കേറുന്നത്‌ നോക്കിനില്‍ക്കുമ്പോഴാണ്‌ പുതിയ ന്യൂസെത്തിയത്‌.-
"ഒരു സാധനം അവിടെ ചാലില്‍ കെടുക്കുണൂ.കള്ളന്‍ ഇട്ടതാത്രെ".
"ഞാന്‍ ഇല്ല്യ. വല്ല ബോംബാവും".
" ബോംബൊന്നും ആവില്ല്യ.അതെന്തിന ചാലില്‍ ഇടണേ.ഒഫീസ്‌ രൂമിലല്ലേ വയ്ക്കാ. ഇത്‌ കള്ളന്റെ കയ്യീന്ന്` വീണു പോയതാവും."
.നിമിഷ നേരം കൊണ്ട്‌ ഞങ്ങളെല്ലാവരും സ്കൂളിന്റെ അതിര്‍ത്തിയിലെ മതിലിനോട്‌ ചേര്‍ന്ന്‌ ചാലിനടുത്തെത്തി. ആ ചാലിന്റെ അപ്പുറത്ത്‌ ഒരു ഒരു ബാര്‍ ഹോട്ടല്‍ ആയിരുന്നു.
(അതിന്റെ 100 മീറ്ററിനുള്ളില്‍ തന്നെയായിരുന്നു എടക്കുന്നി ക്ഷേത്രവും!. ബാര്‍ ഇപ്പോഴും അവിടെ ഉണ്ടോ ആവോ?).
ചാലില്‍ നോക്കിയപ്പോള്‍ കറുത്തൊരു സാധനം കിടക്കുന്നുണ്ട്‌.".
ദിദെന്തൂട്ടണ്ടാ സാധനം?".
"ഇതൊരു മൈക്രോസ്കോപ്പാണല്ലോ".
"അദെന്തൂട്ട്‌ കോപ്പാ?".
" ഇത്‌ ആകാശത്തേക്ക്‌ നോക്ക്ക്കണ സാധനണ്‌. നമുക്കത്‌ പഠിക്കാന്‍ ഇല്ല്യ."-

"ഇതെടുക്കാനാ കള്ളന്‍ വന്നെ?".
"അവശ്യം കഴിഞ്ഞ്‌ കളഞ്ഞിട്ട്‌ പോയതാവും."
എന്നിലെ അപസര്‍പ്പകന്‍ ഉണര്‍ന്നു. തൊണ്ടി മുതലിനടുത്തേക്ക്‌ നടന്നു.പക്ഷേ ചാലിനടുത്ത്‌ കുറ്റിചെടികള്‍ക്കിടക്ക്‌ കുപ്പിചില്ലുകള്‍ക്കൊപ്പം സര്‍പ്പങ്ങളും ഉണ്ടായാലൊ എന്നോര്‍ത്തപ്പോള്‍ അപസര്‍പ്പകനെ ഉറക്കി.
അപ്പോള്‍ കൂട്ടുകാരന്‍ പറഞ്ഞു.-"നീ അതിന്റെ അട്‌ത്തേക്ക്‌ പോണ്ടാ.പോലീസ്‌ നായ വന്നാലിണ്ടല്ലോ, മണം പിടിച്ച്‌ കള്ളനെ പിടിക്കും.അപ്പൊ നമുക്ക്‌ കള്ളനെ കാണാം.".
"അതൊക്കെ സിന്മേലല്ലേ".

"അല്ലടാ സുധീറേ. അതേയ്‌, എന്റെ വീടിനടുത്ത്‌ വീട്ടില്‍ ഒരു കള്ളന്‍ വാടകക്ക്‌ താമസിക്കിണ്ട്‌. അയാള്‍ കറുത്ത ഡ്രെസ്സിട്ട്‌ മേലൊക്കെ എണ്ണ തേച്ച്‌ എന്നും രാത്രി പോവും. പിന്നെ പുലര്‍ച്ചയ്ക്കാ വരവ്‌. കയ്യില്‌ ഒരു ഭാണ്ഡകെട്ടിണ്ടാവും.".

"അ കള്ളന്‍ നിന്റെ വീട്ടില്‌ കക്കാന്‍ വരില്ലേ?.".
" ഏയ്‌. വന്നാലും കാര്യില്ല്യ.എന്റെ ചേട്ടനും ഞാനും കരാട്ടേ പഠിച്ചിട്ടിണ്ട്‌.".
"നിനക്ക്‌ അല്ലെകിലും ബ്രൂസിലീടെ ഒരു കട്ട്‌ണ്ട്‌.".
" അതേയ്‌ നീ പറഞ്ഞാവിശ്വസിക്കില്ല്യ, അതാ ഞാന്‍ പറയാഞ്ഞേ, ഞാനെ, ബ്രൂസിലീടെ പുനര്‍ജന്മാണത്രേ.എന്റെ വീടിനടുത്തെ അമ്പലത്തിലെ പൂജാരി പറഞ്ഞതാ.
വീടിന്റടുത്തുള്ള ഒരു ചേട്ടനും പറഞ്ഞു.
ഞാന്‍ ജനിച്ചതും, ബ്രൂസിലി മരിച്ചതും 1973 ലാണ്‌.".
"ഞാനും 1973 തന്ന്യാ".
"എന്താ ഗുണം. നിനക്ക്‌ എന്റത്ര ഇടിക്കാന്‍ അറിയില്ലല്ലോ" എന്നു പറഞ്ഞ്‌ അവനെന്റെ വയറ്റില്‍ ചെറിയ ഒരിടിയും തന്നപ്പോള്‍ എനിക്കെല്ലാം സമ്മതിക്കേണ്ടിവന്നു.

തിരിച്ച്‌ ക്ലാസ്സിലേക്ക്‌ നടക്കുമ്പോള്‍ ഒരു കാര്യം ഷൈജനോട്‌ പരഞ്ഞുതീര്‍ത്തപ്പോഴാണ്‌ എനിക്കു ആശ്വാസമായത്‌.- "അതേയ്‌, വേറാരോടും പറയണ്ട,ഇന്നാളൊരൂസം,ഞാന്‍ ഒറ്റക്ക്‌ അമ്മായീടെ വീട്ടില്‌ നിക്കായിരുന്നൂട്ടാ, അപ്പ്‌ളേ,ഒരു ഹെലികോപ്റ്ററ്‌ മോളീക്കൂടെ വരണ്‌ കണ്ടു.
എന്റെ കയ്യില്‌ ഒരു കവണ ഇണ്ടാര്‍ന്നു. ഞാന്‍ ഒരു വല്യേ കല്ല്‌ വച്ച്‌ ഇള്ള ശക്തി ഒക്കെ എടുത്ത്‌ അതിന്റെ നേരെ ഒറ്റ അലക്കാ അലക്കി. കൊള്ളില്ല്യാന്നാ വിചാരിച്ചത്‌. എനിക്ക്‌ അത്ര ഉന്നം ഒന്നും ഇല്ല്യാട്ടാ.
കൊര്‍ച്ച്‌ കഴിഞ്ഞപ്പ്‌ളേ, ഠേ!! എന്നൊരു ശബ്ദം. ആകെ പൊക. ഞാന്‍ വേഗം വീട്ടിലിക്ക്‌ ഓടിപ്പോയി.സത്യം!. ഞാനിത്‌ ആരോടും പറഞ്ഞില്ല. നീയ്യും ആരോടും പറയണ്ടാട്ടാ".

അന്തപ്പേട്ടന്റെ ഒരു കാര്യം.!

2007-02-02T22:22:00.000+05:30

ഈ അടുത്ത്‌, അന്തപ്പേട്ടനെ കണ്ടപ്പോള്‍,

അനേകം വര്‍ഷങ്ങള്‍ക്കു മുന്‍പ്‌, ... ഒരു ദിവസം സന്ധ്യക്ക്‌,
ശരിക്കു പറഞ്ഞാല്‍ 'മൂവന്തിക്കുണ്ടായ

ആ സംഭവം ,ഓര്‍മ വന്നു. ..

ലഹരിപ്പുറത്തായാല്‍ നാട്ടുകാരെ മുഴുവന്‍ അസഭ്യം പറയുമെന്നല്ലാതെ
ഒരു ദൂഷ്യവും ഇല്ലാത്ത, ഞങ്ങളുടെ നാട്ടിലെ നിരുപദ്രവകാരി ആയ ഒരു
സാധൂബീഡിക്കാരനായിരുന്നു അന്തപ്പേട്ടന്‍.

മറ്റുസമയത്തൊക്കെ ഇഷ്ടന്‍ സല്‍സ്വഭാവി,വിനയന്‍,.സത്യന്‍ അന്തിക്കാട്‌......

മേല്‍പറഞ്ഞ വികൃതിക്കുള്ള 'പ്രതിഫലങ്ങള്‍' , നാളെയാകാം,മറ്റന്നാളാകം എന്ന്
മടിച്ചുനില്‍ക്കാതെ പലരും അപ്പപ്പോള്‍ കൊടുത്തുപോന്നിരുന്നു.
അന്തപ്പേട്ടന്‍ അവയൊക്കെ സന്തോഷത്തോടെ വാങ്ങി വയ്ക്കും.
ഇങ്ങിനെ ഏതാനും പല്ലുകള്‍ നഷ്ടപ്പെട്ടതിന്റെ അഹങ്കാരമൊന്നും പക്ഷേ
അന്തപ്പേട്ടന്‌ ഉണ്ടായിരുന്നുമില്ല.
കടം വാങ്ങിയാലും അടി വാങ്ങിയാലും തിരിച്ചുകോടുക്കരുത്‌
എന്നാണ്‌ ഇഷ്ടന്റെ പോളിസി.

അന്തപ്പേട്ടനെ ഓര്‍ത്താല്‍ അദ്യം കടന്നു വരുന്നത്‌ ഒരു ജോടി നല്ല മീശയാണ്‌.
അതിനു കണ്ണുപറ്റാതിരിക്കാനുതകുന്ന ഒരു മൂക്കും അദ്ദേഹത്തിനുണ്ടായിരുന്നു.

'ബാലരമ'യിലെ ശിക്കാരി ശംഭുവിന്റേതുപോലെ ദേഷ്യം വരുമ്പോള്‍ നിവരുകയും,
പേടിക്കുമ്പോള്‍ താഴേക്കു വളയുകയും ചെയ്തിരുന്നു എന്ന്‌
അസൂയക്കാര്‍ ഈ മീശയെക്കുറിച്ച്‌ പറഞ്ഞുപരത്തിയിരുന്നു.

അമ്പിളി അമ്മാവനെ പിടിച്ചുകൊടുക്കാമെന്ന്‌ വാഗ്ദാനം ചെയ്തിട്ടുപൊലും
'മാമുണ്ണാന്‍' കൂട്ടാക്കാത്ത കുട്ടിക്കുറുമ്പന്മാരെയും,
ചാറ്റല്‍മഴയത്ത്‌ ദിഗംബരരായി ചളിയില്‍ കുത്തിമറിയുന്ന
'വികൃതിക്‍ടാങ്ങളേയുമൊക്കെ, പേടിപ്പിക്കാന്‍ യുവ അമ്മമാര്‍
അന്തപ്പേട്ടന്റെ മീശ കാണിച്ചുകൊടുക്കും.

"അന്തപ്പ്പ്പേട്ടാ, ഈ ചെക്കനെ പിടിച്ചൊണ്ടക്കോട്ടാ..".

ഇതുകേള്‍ക്കുന്ന അന്തപ്പേട്ടന്‍ മീശപിരിച്ചുകൊണ്ട്‌ ,
ഐതിഹാസികമായ ഒരു പോസ്‌ കാണിക്കും.
പക്ഷേ, നിങ്ങള്‍ക്ക്ക്കറിയോ, മീശയുടെ മാഹാത്മ്യം മനസ്സിലാക്കിയിട്ടില്ലാത
ഞങ്ങളുടെ നാട്ടിലെ ആ അറു വികൃതികള്‍ ഇത്‌ പുച്ഛിച്ചുതള്ളുകയാണ്‌ ചെയ്യാറ്‌!!.

"മീശകണ്ടാല്‍ മനസ്സിലാകണ പ്രായൊന്നും ഈ ക്‍ടാങ്ങള്‍ക്ക്ക്കായിട്ട്‌ല്ല്യ അന്തപ്പേട്ടാ"
എന്നു പറഞ്ഞ്‌ അന്തപ്പേട്ടനെ ആരെങ്കിലും സമാധാനിപ്പിക്കും.

ഇവരുടെ ചേട്ടന്മാരായ ചില വിരുതന്മാര്‍ അപ്പ്പ്പോഴും വെരുതെ വിടില്ല.

" ഈ മീശക്കെന്താ വളം?.ഒരു അരക്കിലോ കിട്ട്വോ?
.അംബൈസ തരാം." .

" പോടാ ചെക്കാ അവിട്‌ന്ന്‌, നിന്റെ പോലെ മൂക്കിള ഒലിപ്പിച്ച്‌ നടന്നാലൊന്നും വളരണ
സാധനല്ല ഇത്‌.
മൊള്‍ക്‌പൊടീം, ഡി ഡി റ്റീം കൂടി തേച്ചാമതീടാ വേഗം വളരും".

എങ്കിലും,
മൂവന്തികള്ളുകുടിക്കുന്ന അവസരത്തില്‍ , അതിലടങ്ങിയിട്ടുള്ള ഈച്ച,
ഉറുമ്പ്‌ തുടങ്ങിയ ഹിംസ്ര ജന്തുക്കളെ വായിലെത്തുന്നതിനു
മുന്‍പേ അരിച്ചുമാറ്റാനുള്ള ഒരു ഫില്‍ട്ടര്‍ ആയി വര്‍ത്തിച്ചിരുന്നു മീശ ,എന്ന വസ്തുത
എടുത്തു പറയാതെ വയ്യ..

ഷാപ്പില്‍ നിന്നിറങ്ങിവരുന്ന അന്തപ്പേട്ടന്‍ കുറച്ചുനേരം വാതില്‍ക്കല്‍ ചുമരും ചാരി ഒരു നില്‍പ്പ്‌ പതിവുണ്ട്‌.

"ഒന്തൂട്ടാ അന്തപ്പേട്ടാ, കുന്തം വിഴുങ്ങ്യപോലെ നിക്കണേ ? " .
ചോദ്യത്തെ ഇഷ്ടന്‍ മൈന്റ്‌ ചെയ്യാറില്ല.

ആ അവസരത്തില്‍ ഇഷ്ടന്റെ മുഖം കണ്ടാല്‍ 'ചുണ്ടെലിക്കു ദേഷ്യം വന്ന പോലെ‌'
എന്ന്‌ എനിക്കു തോന്നുമാറ്‌ ആ മീശ പെരുമാറാറുണ്ടായിരുന്നു.

5 മിനിട്ടോളം നിന്നശേഷം എന്തൊക്കെയോ പിടികിട്ടിയെന്ന ഭാവേന
ഇഷ്ടമുള്ള ഒരു ദിശയിലേക്ക്‌ ഒരു പോക്കാണ്‌.

അന്തപ്പേട്ടന്‍ നല്ല മൂഡായിരിക്കുന്ന സമയം നോക്കി ഞങ്ങള്‍ ചില വിദ്വാന്മാര്‍
അടുത്തുകൂടും.
(ആഴ്ച്ചയില്‍ രണ്ടു സിനിമകളെങ്കിലും ചങ്ങായി കാണാതിരിക്കില്ല. ).

"ഒരു സിന്മാക്കഥ പറഞ്ഞെരോ ചേട്ടാ ".

"സിന്മ്യാണ്‌ ഇമ്മടെ വീക്‌ക്‍നെസ്സ്‌. എം.ജി.ആറിന്റെ വാലേല്‍ തൊടാന്‍പോലും
പറ്റില്ല്യ ഇപ്ലത്തേ നടന്മാക്ക്‌ " .

"അതിന്‌ എം.ജി.ആറിന്‌ എത്ര വാല്‌ ഇണ്ടാര്‍ന്നൂ, അന്തപ്പേട്ടാ ? ".

"*#$**&".

അങ്ങിനെയിരിക്കെ ഒരു ദിനം, ഒരു മൂവന്തിക്ക്‌, പതിവു തെറ്റിക്കാതെ,
വര്‍ഗീസിന്റെ കള്ളുഷാപ്പില്‍ ഹാജറും രേഖപ്പെടുത്തി, വാതില്‍ക്കല്‍ 5 മിനുറ്റ്‌ ഹാള്‍ട്ട്‌ ചെയ്തതിനുശേഷം ,
ജാംബവാന്‍ ഉപയോഗിച്ചിരുന്നതെന്ന്‌ പറയപ്പെടുന്ന തന്റെ സൈക്കിളിനടുത്തു ചെന്ന്‌ ,

" പ്രാര്‍ത്തനെത്തിക്കണ നേരാവുംബ്ലക്കും എന്നെ വീട്ടിലെത്തിച്ചില്ലെങ്കില്‍ നിന്നെ
ഞാന്‍ ചവിട്ടിക്കൂട്ടി പപ്പ്‌ട പരുവാക്കൂട്ട്രാ"

എന്നുപറഞ്ഞപ്പോഴേക്കും.., പറഞ്ഞാല്‍ വിശ്വസിക്കില്ല.., പാപ്പാനെ ആന പുറത്തുകേറ്റാനെന്നവണ്ണം, പാവം ശകടം,
അനുസരണയോടെ ചരിഞ്ഞ്‌ ഒരു പെഡല്‍ പൊക്കി, നിന്നു.

കേറിയിരുന്നതിനുശേഷം "എന്നോടാ കളി" എന്നും പറഞ്ഞ്‌ സ്റ്റാര്‍ട്‌ ചെയ്ത്‌,
തികഞ്ഞ ഒരു അഭ്യാസിയെ പോലെ,അന്തപ്പേട്ടന്‍ കിഴക്കോട്ട്‌ കുതിച്ചു.

" ഞാന്‍ അണയിട്ടാള്‍ അത്‌ നടത്തിവിട്ടാല്‍" എന്ന പാട്ടും പാടികൊണ്ട്‌ ,
സീറ്റിനടിയില്‍ സ്പ്രിങ്ങില്ലാത്ത സൈക്കിളിലേറിയുള്ള അ വരവില്‍,
കുതിരപ്പുറത്ത്‌ വരുന്ന എം.ജി. ആര്‍ ആണ്‌ താന്‍ എന്ന്‌ അന്തപ്പേട്ടന്‌
തോന്നിയതില്‍ അത്ഭുതമില്ല.

കാണാന്‍ പക്ഷെ അധികം ആളുകളൊന്നും ഉണ്ടായിരുന്നില്ല റോഡില്‍
എന്നു മാത്രം.

എന്തോ നഷ്ടപ്പെട്ടതുപോലെ റോഡുവക്കില്‍ എന്തോ തിരഞ്ഞു കൊണ്ടിരുന്ന
ശ്വാനവര്‍ഗത്തിലെ ഒരു ജൂനിയര്‍ മെമ്പര്‍, ഈ പാട്ടിലാകൃഷ്ടനായി ഒന്നു നോക്കി
അന്തപ്പേട്ടനെ.

ആ പട്ടി നിര്‍ഭാഗ്യവശാല്‍ എം.ജി.ആറിന്റെ സിനിമ കണ്ടിട്ടില്ലാതിരുന്നതിനാല്‍
ചിരി അടക്കാനാവാതെ കുരച്ചുപോയി.
പക്ഷേ, അന്തപ്പേട്ടന്‍ കേട്ടതെന്താ..?!., കണ്ടതെന്താ...?! ..

....തന്റെ കുതിരയുടെ മാര്‍ഗം തടസ്സപ്പെടുത്തിക്കൊണ്ട്‌ ദാ കിടക്കുന്നു ഒരു ഭയങ്കരന്‍ മുതല...
"ഹൂം.. എം.ജി.ആറിനോടാ കളി.."
എന്നും പറഞ്ഞ്‌അന്തപ്പേട്ടന്‍ സൈക്കിളിന്റെ കടിഞ്ഞാണ്‍ വലിച്ച്‌, ചാടിയിറങ്ങി..

"ഇനി എനിക്കെന്റെ വഴി.., നിനക്കു നിന്റെ വഴി" എന്നു പറഞ്ഞ്‌ സൈക്കിള്‍
വടക്കോട്ടുപോയപ്പോള്‍ അന്തപ്പേട്ടന്‍ പട്ടീടെ മുന്നിലോട്ടും പോകപ്പെട്ടു.

"മുതലയുമായുള്ള മല്‍പ്പ്പ്പിടുത്തം എനിക്കു പുത്തരിയല്ലെടാ".

മറുപടിയായി പട്ടി ഒന്നു മുരണ്ടു.

...അന്തപ്പേട്ടന്‍ പിന്നോട്ടുപോയില്ല.., പോകില്ല..കാരണം,
വെറുംകൈ കൊണ്ട്‌ മുതലയുടെ വായ്‌ പിടിച്ചുകീറിയ
എം.ജി.ആറാണ്‌ അന്തപ്പേട്ടന്റെ മനസ്സില്‍...

ഒരു വ്യാഘ്രത്തെപ്പോലെ അന്തപ്പേട്ടന്‍ മുഴുനീള ഡൈവ്‌ ചെയ്തു.
ഇടം കൈ കൊണ്ട്‌ പിടിച്ചത്‌ പട്ടിയുടെ മേല്‍ത്താടിയില്‍ .
വലം കൈകൊണ്ട്‌ കീഴ്‌ത്താടിയിലും.

ചിരിക്കാനൊരുങ്ങിയ ആ ഡോഗ്‌ പക്ഷെ വേദനയെടുത്തപ്പോള്‍
പ്രതിരോധിച്ചു.
സങ്കട്ടന രംഗം 10 മിനിട്ട്‌ നീണ്ടു നിന്നു എന്ന് തെക്കേലെ കുട്ടപ്പേട്ടന്‍ സാക്ഷി...

....കുറച്ചു കഴിഞ്ഞ്‌, മുതലയുടെ വായ്‌ രണ്ടായികീറാന്‍ വിചരിച്ചത്ര
എളുപ്പമല്ല എന്നു മനസ്സിലാക്കി,

"നിന്നെ ഞാന്‍ നാളെ കണ്ടോളാം"
എന്നും പറഞ്ഞ്‌ വിട്ടുപോരാന്‍ തുനിഞ്ഞ അന്തപ്പേട്ടനെ ,
ഇതിനോടകം പല്ലില്‍ വെല്‍ഡ്‌ ചെയ്യപ്പെട്ട കൈകള്‍ പക്ഷേ സമ്മതിച്ചില്ല.

ഒരുവിധം രണ്ടിനേയും രണ്ടാക്കി മാറ്റിയ നാട്ടുകാറിലൊരാളായ
ഒലക്ക വാസ്വേട്ടന്‍ ചോദിച്ചു.

" എന്തൂട്ടാ അന്തപ്പേട്ടാ ഈ കാണിച്ചേ ?, ആ പാവം പട്ടിടെ മെയ്ക്കട്ടുകേറണ്ട വല്ല ആവശ്യൂണ്ടാര്‍ന്നോ?. " .

" പട്ട്യായാലും, മൊതല്യായാലും ആ ശവീടെ രണ്ട്‌ പല്ല്‌ ഞാന്‍ പറിച്ചെട്ത്തിട്ട്‌ണ്ട്‌." .

" അത്‌ പല്ലൊന്നല്ല. തന്റെ വെരലിന്റെ കഷ്ണാന്നേ".

പിറ്റേ ദിവസം ആശുപത്രീല്‌ വച്ച്‌ അന്തപ്പേട്ടന്‍ ഇങ്ങിനെയാണ്‌ പറഞ്ഞത്‌ .

"ഞാന്‍ മുതലയ്ക്കിള്ള പിട്യാ പിടിച്ചെ,കൈ സ്ലിപ്പായീന്നേ,മാത്രല്ല പെട്ടന്ന്‌ ആ ജന്തൂനെ കണ്ടപ്പൊ ഞാനാകെ അന്തം വിട്ടുപോയീ. ".

"അങ്ങിനെയാണ്‌ കൂട്ടരേ, 'അന്തം വിട്ടാല്‍ അന്തപ്പേട്ടന്‍ എന്തും ചെയ്യും' എന്ന ചൊല്ല്‌ ഞങ്ങളുടെ നാട്ടില്‍ രൂപപ്പെട്ടത്‌.

വിയ്യൂര്‍ വിശേഷങ്ങള്‍.

2007-01-07T23:48:00.000+05:30

സാംബശിവന്റെ ഭാഷയില്‍ പറഞ്ഞാല്‍ , തൃശ്ശിവപെരൂരില്‍ നിന്ന്‌5 കിലോമീറ്റര്‍ വടക്കോട്ടു മാറി സ്ഥിതി ചെയ്യുന്ന വിയ്യുര്‍ ഗ്രാമത്തെ രണ്ടായി വിഭജിച്ചു കൊണ്ട്‌ഷൊര്‍ണൂര്‍ റോഡ്‌ തെക്കുവടക്കായി നീണ്ട്‌ കിടക്കുന്നു.

വടക്കേയറ്റത്ത്‌ ശിവക്ഷേത്രവും തെക്ക്‌ മണലാര്‍ക്കാവ്‌ ക്ഷേത്രവും ഇതിനു നടുക്കായി വിയ്യുര്‍ പള്ളിയും ഉണ്ടെങ്കിലും വടക്കെയറ്റത്തുള്ള സെന്റ്രല്‍ ജയിലാണ്‌ വിയ്യൂരിന്റെ പേര്‌ പ്രശസ്തമാക്കിയത്‌.

തൃശ്ശൂര്‍ കോര്‍പ്പറേഷനായതോടെ ഇവിടത്തെ ജനസാന്ദ്രത വളരെ വര്‍ദ്ധിച്ചിരിക്കുന്നു. ഗവ: എഞ്ചിനീയറിംഗ്‌ കോളേജ്‌,വിമല കോളേജ്‌, ആകാശവാണി, എന്നിവ തൊട്ടടുത്ത്‌ കിടക്കുന്നു. വിപുലമായ ഗ്രന്ഥസമ്പത്തുള്ള ഒരു ഗ്രാമീണ വായനശാലയും വിയ്യൂരുണ്ട്‌.
(ചുമ്മാതല്ല അഴിക്കോടും,പവനനും ഒക്കെ വിയ്യുര്‍ വാസികളായത്‌.) .

പണ്ട്‌ അര്‍ജ്ജുനന്‍ വില്ലുകുത്തി ചാടുകയുണ്ടായത്രെ.
കുത്തിയത്‌ വടക്കുന്നാഥന്‍ ക്ഷേത്രാങ്കണത്തിലും, വന്നുവീണത്‌ വിയ്യൂര്‍ ശിവക്ഷേത്രത്തിലും !.

ഈ രണ്ട്‌ സ്ഥലങ്ങളേയും തമ്മില്‍ ബന്ധിപ്പിച്‌ ഒരു ചാപം(വില്ല്) വരച്ചാല്‍ കിട്ടുന്ന ഇടമാണ്‌ വില്‍ വട്ടം- ഞങ്ങളുടെ പഞ്ചായത്ത്‌.

വില്ലൂരിയ സ്ഥലമത്രെ വില്ലൂര്‍.പിന്നെയത്‌ വിയ്യൂരായി!!.
( വന വാസകാലത്‌ പാണ്ഡവരുടെ മുഖ്യ ഹോബി ഇങ്ങനെ സ്ഥലനാമീകരണത്തിന്‌ പാത്രീഭൂതരാകുക എന്നതായിരുന്നുവത്രെ.).

ഞങ്ങള്‍ വിയ്യൂര്‍ക്കാരുടെ ദേശീയോത്സവമെന്ന്‌ മണലാര്‍ക്കാവ്‌ വേല.

തുലാമാസത്തിലെ തിരുവോണം നളിലെ പോത്തോട്ടം വേലയാഘോഷതിന്റെ നാന്ദി കുറിക്കുന്നു.പഴയ കാര്‍ഷിക സംസ്കാരത്തിന്റെ ഭാഗമായിരുന്നു ഈ ആചാരം.

ധനുമാസത്തിന്റെ അവസാനവാരത്തിലെ പറയെടുപ്പിന്റെ മേളമാണു പൂരത്തിന്റെ കേളികൊട്ട്‌. മണലാര്‍ക്കാവ്‌` വേലയെ വിയ്യൂര്‍ പൂരം എന്നും, വിയ്യൂര്‍കാവടിയെന്നും അഭിരുചിക്കനുസരിച്‌ ചിലര്‍ വിളിക്കാറുണ്ട്‌.

പത്തിലധികം അരുന്ന വിഭാഗക്കാരുടെ കാവടികളിലൊന്നിലും ബാന്റ്‌ വാദ്യം ഉണ്ടാവില്ല എന്നത്‌ പ്രത്യേകത. മത്സരാടിസ്ഥാനത്തിലല്ല കാവടി ആഘോഷിക്കുന്നത്‌.

എങ്കിലും ആരോഗ്യകരമായ ചെറിയൊരു മത്സരം ഇല്ലാതില്ല.
പൊതുവെ എല്ലാ വിഭാഗക്കാറും അച്ചടക്കം പാലിക്കുന്നു എന്നു പറയാം.

(കത്തിക്കുത്ത്‌, തൊഴുത്തില്‍ കുത്ത്‌ ഇവയൊന്നും ഇല്ല. വെള്ളമടിച്ചാല്‍ ചാലില്‍ കിടക്കണം.അല്ലാതെ അടികൂടാന്‍ പോകരുത്‌ എന്നാണ്‌ വിയ്യൂരിലെ വേലദിന മദ്യപന്മാരുടെ പോളിസി.) .

തുടരും...

സ്ക്കൂള്‍ കഥകള്‍-1.

2006-12-28T22:45:00.001+05:30

ഒന്നാം ക്ലാസ്സില്‍ ചേര്‍ന്ന ദിവസം അമ്മയുണ്ടായിരുന്നു കൂടെ.
നേരിയ മഴയുമുണ്ടായിരുന്നു.
അമ്മമാരുടെ ബലപ്രയോഗത്തിലുടെയാണ്‌ പലരും ആദ്യദിനത്തില്‍ ക്ലാസ്സിലിരിക്കാന്‍ കൂട്ടാക്കിയത്‌. കരയുന്നത്‌ മോശമാണെന്ന്‌ അമ്മ പറഞ്ഞു തന്നിരുന്നു.
കുറച്ചു മാസങ്ങള്‍ നഴ്‌സറിയിലെ മുന്‍പരിചയവും ഉണ്ടായിരുന്നതുകൊണ്ട്‌ എനിക്ക്‌ ക്ലാസ്സിലിരിക്കാന്‍ വലിയ മടിയൊന്നുമുണ്ടായിരുന്നില്ല.
മറിച്ചായിരുന്നു ഭൂരിപക്ഷത്തിന്റെയുമവസ്ഥ..
അലമുറക്കാരുടെ അമ്മമാര്‍ ജനലിലൂടെ കണ്ണുരുട്ടി വശം കെട്ടു..

അന്ന്‌ ടീച്ചര്‍ ഒന്നും പഠിപ്പിച്ചില്ല.
കടലാസ്സില്‍ എന്തോ കുത്തിവരച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു.
ക്ലാസ്‌ മുറിയുടെ ചുമരില്‍ സങ്കലനപ്പട്ടിക ഒട്ടിച്ചു വച്ചിരുന്നു.
മുക്കാലി ബോര്‍ഡിനു താഴെ കൂജയുമുണ്ടായിരുന്നു.
ഞാന്‍ അതും നോക്കിക്കൊണ്ട്‌ ഇരുന്നു.
അന്ന്‌ ക്ലാസ്സ്‌ നേരത്തെ വിട്ടു.

റാകിപറക്കുന്ന ചെമ്പരുന്തേ..., മൂളുന്ന വണ്ടേ..., മേരിക്കുണ്ടൊരു കുഞ്ഞാട്‌..., തുടങ്ങിയ പദ്യങ്ങള്‍ ഈണത്തില്‍ ചൊല്ലിത്തന്നിരുന്ന ആനി ടീച്ചര്‍ കുട്ടികളെ തല്ലുകയോ ചീത്ത പറയുകയോ ചെയ്തിരുന്നില്ല.

വിമാനത്തിന്റെ ശബ്ദം കേട്ടാല്‍,അതു കാണാന്‍ പുറത്തേക്കോടുന്ന ഞങ്ങളെ ടീച്ചര്‍ തടഞ്ഞിരുന്നില്ല.

രണ്ടാം ക്ലാസ്സിലെ നമ്പൂതിരിമാഷെ പക്ഷേ ഞങ്ങള്‍ക്ക്‌ അല്‍പം പേടിയുണ്ടായിരുന്നു.
ചെറുതാക്കി വെട്ടിയ മാഷിന്റെ മുടി എല്ലാം നരച്ചിരുന്നു.
കണ്ടാല്‍ നല്ല പ്രായം തോന്നിക്കും.
ആഴ്ച്ചയിലൊരിക്കല്‍ നഖം, കൈപ്പത്തി, നാക്ക്‌`ഇത്യാദി അവയവങ്ങളുടെ വൃത്തി പരിശോധിക്കല്‍ മാഷുടെ ഒരു ഹോബിയായിരുന്നു.
വൃത്തിയാക്കാന്‍ മറന്നുപോയവര്‍ പതുക്കെ പിന്‍ബഞ്ചിലേക്കുമാറും.
മുന്‍ബെഞ്ചില്‍ നിന്നും ആരംഭിക്കുന്ന പരിശോധന അടുത്തെത്തും മുന്‍പെ സ്വന്തം പല്ലുകള്‍ കൊണ്ട്‌ നഖങ്ങള്‍ കടിച്ചുതുപ്പിക്കളയും.
നാവും പല്ലിനാല്‍ അത്യാവശ്യം ശുചിയാക്കാന്‍ പിന്‍ബഞ്ചുകാര്‍ക്ക്‌ സമയം കിട്ടിയിരുന്നു.
(റാങ്കിന്റെ അടിസ്ഥാനത്തിലായിരുന്നില്ല അന്ന്‌ ഇരിപ്പിടങ്ങള്‍.
തോന്നുന്നിടത്ത്‌ ഇരിക്കുകയാണ്‌ പതിവ്‌) .
മാഷ്‌ അത്യാവശം ചൂരല്‍ പ്രയോഗം നടത്തിയിരുന്നു.
ചെവിയില്‍ പിടിച്ച്‌ 'പൂരം കാണിക്കുക' എന്നൊരു രസകരമായ
(കാണുന്നവര്‍ക്ക്‌)
ശിക്ഷാനടപടിയും മാഷിന്റെ മെനുവില്‍ ഉണ്ടായിരുന്നു.
ചെവിപിടിച്ച്‌ പതുക്കെ ഉയര്‍ത്തുകയും താഴ്ത്തുകയും ചെയ്തുകൊണ്ട്‌ നിക്കറിനുപിന്നില്‍ ചൂരല്‍ കൊണ്ട്‌ പതിയെ പഞ്ചവാദ്യത്തിന്റെ താളത്തില്‍ കൊട്ടിക്കൊണ്ടിരിക്കും.
മാഷിന്റെ വക വായ്ത്താരിയും ഉണ്ടാവും കൂടെ.
എന്നാലും അധികം വേദനിപ്പിക്കാറില്ല.

ശിക്ഷാവിധികളിലും അടിയിലും അഗ്രഗണ്യന്‍ പക്ഷെ ,നാലം ക്ലാസ്സിലെ രാഘവന്‍ മാഷായിരുന്നു.
അന്ന്‌ ബാലന്‍.കെ നായര്‍ കഴിഞ്ഞാല്‍ അടുത്തയാളായിട്ടാണ്‌ പലരും അദ്ദേഹത്തെ കണ്ടിരുന്നത്‌.
ഞാന്‍ കന്നി അടി ഏറ്റുവാങ്ങിയതും രാഘവന്‍ മാഷുടെ കയ്യില്‍ നിന്നായിരുന്നു.
അടിയുടെ ആഘാതം കുറക്കാന്‍ രണ്ടു നിക്കര്‍ ധരിച്ചായിരുന്നു ചില വിദ്വാന്മാര്‍(ഞാനല്ല) ക്ലാസ്സില്‍ വന്നിരുന്നത്‌ എന്നോര്‍ക്കുന്നു.
ആത്യാവശ്യം പഠിക്കുന്നവര്‍ക്ക്‌ ഒഴിച്ച്‌ എല്ലാവര്‍ക്കും രാഘവന്‍ മാഷ്‌ പേടിസ്വപ്നമായിരുന്നു.

ബോര്‍ഡില്‍ ചില കണക്കുകളും മറ്റും ഇട്ടു തന്ന്‌ അത്യാവശ്യം ഉറങ്ങാനും മാഷ്‌ സമയം കണ്ടെത്തും.
ആ വേളകളില്‍ മേശപ്പുരത്തു സ്ഥാപിക്കപ്പെടുന്ന നഗ്നപാദങ്ങള്‍ കണ്ടുകൊണ്ടിരിക്കാന്‍ ഞാങ്ങള്‍ ബാദ്ധ്യസ്ഥരായിരുന്നു.

രാഘവന്‍ മാഷ്‌ ക്ലാസ്സിലേക്കു വരുന്നത്‌ ഒച്ചയുണ്ടാക്കാതെ മാര്‍ജ്ജാരനടയോടെയാണ്‌.
സംസാരിച്ചു ബഹളമുണ്ടാക്കുന്നവരെ ലക്ഷ്യമിട്ടായിരുന്നു അത്‌ .

പക്ഷേ, മൂന്നാം ക്ലാസ്സിലെ ക്ലാസ്സ്‌ ടീച്ചറായ സുമതിടീച്ചര്‍ വരുന്നത്‌ , ചെരിപ്പിന്റെ അറ്റം കാലിന്റെ ഉപ്പൂറ്റിയില്‍ ടാപ്‌,ടാപ്‌ എന്ന്‌ താളാത്മകമായി തട്ടിച്ച്‌ ആയിരുന്നു.

നല്ല വെളുത്ത നിറമായിരുന്നു റ്റീച്ചറിന്‌. നല്ലഭംഗിയുള്ള സാരി ധരിച്ചാണ്‌ ടീച്ചര്‍ ക്ലാസ്സില്‍ വരിക.
സെന്റിന്റെ മണവുമുണ്ടാകും.

ക്ലാസ്സില്‍ സംസാരിച്ചിരിക്കുന്നവരെ ടീച്ചര്‍ ചോക്കു കഷ്ണം പൊട്ടിച്ച്‌ എറിയുമായിരുന്നു.
ഉദ്ദേശിച്ച ആളുടെ മേല്‍ കൊണ്ടാല്‍ ടീച്ചര്‍ പുഞ്ചിരിക്കും.
ഒന്നിലധികം കഷ്ണങ്ങള്‍ കിട്ടുക അഭിമാനജനകമായിരുന്നു പലര്‍ക്കും.

അരക്കൊല്ലപ്പരീക്ഷക്ക്‌ കൂടുതല്‍ മാര്‍ക്ക്‌ വാങ്ങിയതിന്‌ സുമതി ടീച്ചര്‍ എനിക്ക്‌ ഒരു പേനയുടെ റീഫില്‍ തന്നു. സമ്മാനമായിട്ട്‌.

" 3-എ ക്ലാസില്‍ ചെയ്തപോലെ ഭംഗിയുള്ള ചിത്രങ്ങള്‍ നിങ്ങള്‍ക്ക്ക്ക്‌ ചുമരില്‍ ഒട്ടിച്ചുകൂടെ?"-ടീച്ചര്‍ ഒരു ദിവസം ചോദിച്ചു.
ഏതോ കുട്ടി വരച്ച പൂക്കളുടെ ചിത്രങ്ങളായിരുന്നു അവ.'
കുട്ടിസുരേഷ്‌' പിറ്റേ ദിവസം തന്നെ അലുമിനിയം പെട്ടി നിറച്ച്‌ ചിത്രങ്ങള്‍ കൊണ്ടു വന്നു.

ആവേശഭരിതരായ ഞങ്ങള്‍ കലാകാരന്മാര്‍ എതാനും പിടി ചോറിന്‍ വറ്റുകളുടെ സഹായത്തോടെ യുദ്ധകാലാടിസ്ഥാനതില്‍ ഉച്ചഭക്ഷണസമയത്ത്‌ ചിത്രങ്ങള്‍ ചുമരു നിറയെ പതിച്ചു.

ഉച്ചക്കുശേെഷം ക്ലാസ്സിലെത്തിയ ടീച്ചര്‍ ഞങ്ങളെ അഭിനന്ദിക്കുന്നതിനു പകരം അമ്പരക്കുകയും പിന്നെ വളരെ പ്രത്യേകമായ ഒരു പുഞ്ചിരിപൊഴിക്കുകയുമാണുണ്ടായത്‌.

കാരണം പിന്നീടാണ്‌ ഞങ്ങള്‍ക്ക്‌ മനസ്സിലായത്‌.
'അമ്പിളി അമ്മാവന്‍' എന്ന കുട്ടികളുടെ മാസികയിലെ കഥകളില്‍ നിന്നും വെട്ടിയെടുത്ത ഇളം നീലനിറത്തിലുള്ള രാജാവിന്റെയും മന്ത്രിയുടേയും വിക്രമാദിത്യന്റെയും വേതാളത്തിന്റെയും, ഗ്രാമീണ കഥാപാത്രങ്ങളുടേതുമൊക്കെ ആയിരുന്നു ആ ചിത്രങ്ങള്‍ മുഴുവന്‍!!.

ചിത്രങ്ങള്‍ പറിച്ചെടുക്കുമ്പോഴും റ്റീച്ചര്‍ പുഞ്ചിരിച്ചുകൊണ്ടേയിരുന്നു.

സുരേഷുമാത്രം പുഞ്ചിരിച്ചില്ല.

അധിക വായന

ഓര്‍മ്മചില്ലകള്‍

2006-12-25T19:49:00.000+05:30

സ്മരണയുടെ ഇളം കാറ്റുകൊണ്ട്‌ ഓര്‍മ്മചില്ലകള്‍ കുലുക്കിവീഴ്‌ത്തട്ടെ ഞാന്‍. വാടിയ ഇലകള്‍ക്ക്‌ ഒപ്പം വല്ലപ്പൊഴും ഇത്തിരി പുഷ്പങ്ങള്‍ വീണുകിട്ടിയെങ്കില്‍...

കുട്ടിക്കാലത്തെ മഴ

2006-11-26T22:25:00.000+05:30

മഴയെ ഒഴിവാക്കി ഒരിക്കലും ബാല്യകാലത്തെ സ്മരിക്കാനാവില്ല.

പുതുമഴ വേനലില്‍ പെട്ടെന്നാണ്‌പെയ്യുക.
ഇടവപ്പാതി പക്ഷെ വിഷാദാത്തോടെ നിര്‍ത്താതെ പെയ്തുകൊണ്ടിരിക്കും., കുറേനേരം.

തുലാമഴയുടെ വരവ്‌ സ്ക്കൂള്‍ വിട്ടുവരുമ്പോഴാവും. ഇടിയും , മിന്നലും, കാറ്റും , ഒക്കെകൂടി ചേര്‍ന്ന്‌ ..

വീടെത്തുമ്പോഴേക്കും നനഞ്ഞു കുളിച്ചിട്ടുണ്ടാവും.

സന്ധ്യക്കു പെയ്യുന്ന ഒരു തരം മഴയുണ്ട്‌ .

കളിച്ച്‌ തളരുന്ന നേരത്താണതു വരിക.
ആദ്യം ഒരു തണുത്ത കാറ്റ്‌.

പിന്നെ ദുരെ നിന്നുള്ള നേരിയ ഇരമ്പം കേട്ട്‌ മാനത്തേക്കു നോക്കിയാല്‍ ,കൊച്ചു മേഘങ്ങള്‍ ധൃതിയില്‍ ഓടി വരുന്നത്‌ കാണാം.

, ചരലുപോലെ മഴത്തുള്ളികള്‍ വീശിയെറിഞ്ഞുകൊണ്ട്‌. ..

പെട്ടെന്നാണു മാനം ഇരുളുക.

രാത്രി മഴ പെയ്ത്‌ കരന്റ്‌പോയാല്‍ ,നേരത്തെ കിടക്കാം എന്നൊരു ഗുണം കൂടിയുണ്ട്‌.

ചെവിയില്‍ കൈപ്പത്തി ചേര്‍ത്തു വച്ച്‌ , മഴ നമ്മോടു സംസാരിക്കുന്നതും, പാടുന്നതും ചിരിക്കുന്നതും, പിറുപിറുക്കുന്നതും കേട്ടുകൊണ്ട്‌.. , തണുപ്പേറ്റ്‌ , മൂടിപ്പുതച്ച്‌ കിടക്കാനെന്തു രസമായിരുന്നു.

കുട്ടിക്കാലത്ത്‌ മഴയെ ശപിക്കേണ്ടി വന്നിട്ടില്ല. എന്നാല്‍ ഇപ്പോള്‍ , പെയ്താലും കുറ്റം, പെയ്തില്ലെങ്കിലും കുറ്റം.

മദിരാശിമരം

2006-11-18T15:49:00.000+05:30

വല്ലപ്പോഴും തൃശ്ശൂര്‍-എറണാകുളം ദേശീയപാതയിലൂടെ യാത്രചെയ്യുമ്പോള്‍, ഒല്ലൂര്‍ കവല കഴിഞ്ഞാല്‍ ഇടത്തോട്ടു അറിയാതെ നോക്കിപ്പോകും.

ബാല്യതിലെ എന്റെ പഴയ പള്ളിക്കൂടത്തിന്റെ പുറകുവശം കാണാം അവിടെ.

ഇപ്പോള്‍ അവിടെ ഒരു പ്രവേശനകവാടം ഉണ്ട്‌.

വഴിയില്‍കാണുന്നവരില്‍ പരിചിതമായ മുഖങ്ങള്‍ പരതും.

മുതിര്‍ന്നതിനുശേഷം അവിടത്തെ പഴയ സഹപാഠികളെയാരെയും കണ്ടിട്ടില്ല.

(അക്കാലത്തു ഒല്ലൂരായിരുന്നു താമസം. പിന്നീടാണു വിയ്യൂരിലേക്കു മാറിയത്‌.)

ഒരു സാധാരണ സര്‍ക്കാര്‍ പള്ളിക്കൂടത്തിന്റെ ലാളിത്യത്തിനു തണല്‍ വിരിച്ച്‌, പടര്‍ന്ന് പന്തലിച്ച വലിയരണ്ട്‌ മദിരാശിമരങ്ങളുണ്ടായിരുന്നു ,പനംകുറ്റിച്ചിറ യു. പി. സ്കൂള്‍ മുറ്റത്ത്‌.

നിറയെ മദിരാശിക്കായ്കള്‍ വീണുകിടക്കുന്ന ആ മുറ്റത്തായിരുന്നു ഞാന്‍ ഗോട്ടികളിച്ചിരുന്നതും, ഓടിക്കളിച്ചിരുന്നതും, വീണുമുട്ടുപൊട്ടിയതും,

ചളിവെള്ളത്തില്‍ വീണു കരഞ്ഞതും, മദിരാശിയുടെ വലിയ വേരുകല്‍ക്കിടയില്‍ ഒളിച്ചു കളിച്ചിരുന്നതും.

രസമായിരുന്നു വഴിയിലെ കല്ലുകള്‍ പന്തുപോലെ തട്ടിയുരുട്ടിയുരുട്ടി.., കുടതിരിച്ച്‌ തിരിച്ച്‌., ചളിവെള്ളത്തില്‍ കാല്‍കുതിര്‍ത്ത്‌., കൊണ്ടുള്ള എന്റെ സ്കൂളിലേക്കുള്ള യാത്രകള്‍.

രാജുവും ഷാജനുമൊക്കെ പുസ്തകം കക്ഷത്ത്‌ വച്ച്‌ ഗോലിയിട്ടുകളിച്ചുരസിച്ചാണു സ്കൂളിലേക്ക്‌ നടന്നുവരുന്നത്‌.

ക്ലാസ്സ്‌ ലീഡറായതുകൊണ്ട്‌ എനിക്ക്‌ ക്ലാസ്സില്‍ വൈകിയെത്താന്‍ പറ്റില്ല.

അക്കാലത്ത്‌ അവിടെ L.P. ക്ലാസ്സുകാര്‍ക്ക്‌ ഉപ്പുമാവു വിതരണമുണ്ടായിരുന്നു. അമേരിക്കക്കാര്‍ സൌജന്യമായി തരുന്നതായിരുന്നു എന്നാണോര്‍മ്മ.

11 മണിയാവുമ്പോള്‍ ഉപ്പുമാവുണ്ടാക്കാന്‍ സഹായിക്കാന്‍ ലോറന്‍സ്‌ കുട്ടികളുടെ അസൂയാകടാക്ഷങ്ങള്‍ ഏറ്റുവാങ്ങിക്കൊണ്ട്‌ ക്ലാസ്സിനു പുറത്തേക്കു പോവും.

( മാഷിന്റെ, ചൂരലില്‍ നിന്നുമുള്ള രക്ഷപ്പെടുകയല്ലെ ,തല്‍കാലികമായെങ്കിലും.!).

പരീക്ഷക്കൊക്കെ 'സമ്പൂജ്യന്‍'അയിരുന്ന ലോറന്‍സിനു എന്റെ 50/50 കാണുമ്പോള്‍ ദേഷ്യം വരും.

"നിന്റെ മാര്‍ക്കീന്നേ അഞ്ചു മാര്‍ക്കാ കള്‍ഞ്ഞാ എന്റെ മാര്‍ക്കായി. പോട, ഒരു പഠിപ്പുകാരന്‍ !. നീയൊക്കെ പഠിച്ചു പഠിച്ച്‌ ബീയേക്കാരനാവ്‌ !!.".

( ഇന്ത്യന്‍ പ്രസിഡന്റ്‌ കഴിഞ്ഞാല്‍ അടുത്തപദവിയാണ്‌ 'B.A'ക്കാരന്‍ എന്നായിരുന്ന് ലോറന്‍സിന്റെ ധാരണ. )

രണ്ടാം ക്ലാസ്സിന്റെ പിന്നിലെ ഡോക്ടറുടെ പറമ്പില്‍ ഒരു മാവുണ്ട്‌.

ഉച്ചയ്ക്കു ഞാന്‍ വീട്ടില്‍പ്പോയി ഊ ണു കഴിച്ചു തിരിച്ചുവരുമ്പൊള്‍ പരമേശ്വരനും കൂട്ടരും മാവില്‍ കല്ലെറിയുന്നത്‌ കാണാം.

വല്ലപ്പൊഴും വീണു കിട്ടുന്ന ഒരു മാങ്ങാകഷ്ണം പരമേശ്വരന്‍ എനിക്കു തരും.

മദിരാശി കായ്കള്‍ തരാറുണ്ടെങ്കിലും അതു കഴിക്കാന്‍ കൊള്ളാവുന്നതാണെന്ന് എനിക്ക്‌ തോന്നിയിരുന്നില്ല.

പരമേശ്വരന്റെ അച്ചന്‍ നേരത്തേ മരിച്ചുപോയിരുന്നു.

ഹോട്ടലില്‍ പാത്രം കഴുകലായിരുന്നു പിന്നെ അവന്റെ അമ്മക്ക്‌.

മിക്ക ദിവസവും സ്കൂളിലേക്കുള്ള യാത്രയില്‍ പരമേശ്വരന്‍ വഴിയില്‍ വച്ചു ഒപ്പം കൂടും. പിഞ്ഞിത്തുടങ്ങിയ ഇളം നീല ഷര്‍ട്ടും നിക്കറുമാണ്‌ സ്ഥിരം വേഷം.

പുസ്തകങ്ങള്‍ ഇലാസ്റ്റിക്‌ നാടയിട്ട്‌ തോളില്‍ വച്ചാണ്‌ വരവ്‌.

(വലയും ഇലാസ്റ്റിക്‌ നാടയുമൊക്കെയാണ്‌ അന്നത്തെ പാവപ്പെട്ടവരുടെ ബാഗ്‌.) .

തോളിള്‍ കൈയിട്ട്‌, നടക്കുമ്പോള്‍ അവന്‍ സിനിമാകഥകള്‍ പറഞ്ഞു തരും.

ഉച്ചക്ക്‌ മദിരാശിത്തണലില്‍ വലിയ വേരില്‍ ഇരുന്ന് താഴെവീണ മദിരാശിക്കായകള്‍ തിന്നുകൊണ്ടാണ്‌ കഥയുടെ ബാക്കിപറയാറ്‌.

ഒരിക്കല്‍ ഒരു അവധി കഴിഞ്ഞ്‌ അല്‍പം വൈകി സ്കൂളിലെത്തിയപ്പൊള്‍, മുറ്റം നിറയെ കിടക്കുന്ന കായ്കള്‍ക്കു മീതെ ,മദിരാശിമുത്തശ്ശി വീണു കിടക്കുന്നതാണു കണ്ടത്‌.

മരം വെട്ടുകാരുടെ അടുത്ത്‌ വെയിലത്ത്‌ കായ്കള്‍ പെറുക്കികൊണ്ടു നിന്ന പരമേശ്വരന്‍ ഓടിവന്നു.

"ആന വന്നിട്ടാത്രെ തടികൊണ്ടോണത്‌. പിന്നെ ദേ ഇതു കണ്ടോ?" .

കൈ നിവര്‍ത്തിക്കാണിച്ചപ്പോള്‍ ഒരു കുഞ്ഞു കിളിക്കുഞ്ഞ്‌.

"ഇത്രേം പൊക്കത്തീന്നു വീണിട്ടും ഇതു ചത്തിട്ടില്ല്യ."

********* ******** ******** *****

നേരം വെളുത്തത്‌ അറിഞ്ഞില്ല. സ്ക്കൂളുള്ള ദിവസം അമ്മ വിളിച്ചുണര്‍ത്താറാണ്‌ പതിവ്‌. ഏണിറ്റപ്പൊള്‍ 8 മണികഴിഞ്ഞു.

പിന്നിലെ ഉമ്മറത്തു വന്നിരുന്നിട്ടാണ്‌ കണ്ണു മുഴുവന്‍ തുറന്നത്‌. അവിടെ കുറച്ചു നേരം ഇരുന്നു. എന്തോ ഒരു വല്ലായ്മ.

ഉമിക്കരിയെടുത്ത്‌ പല്ലു തേച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുമ്പോള്‍ ഇന്നലത്തെ സ്വപ്നത്തെക്കുറിച്ചോര്‍ത്തു. ഒര്‍ത്തപ്പൊഴേ സങ്കടം വരുന്നു..

-- അമ്മയുടെ കയ്യും പിടിച്ചു അമ്പലതില്‍ ഉത്സവത്തിനു പോയതായിരുന്നു.

ഒരു തിരക്കു കഴിഞ്ഞു നോക്കുമ്പൊള്‍ കൂടെ വന്നവരാരെയും കാണനില്ല!.

തിരക്കിലൂടെ ഓടി മതില്‍ക്കെട്ടിനുപുറത്തു വന്നുനൊക്കിയപ്പൊ അതു പരിചയമില്ലാത്ത എതോ ഒരു സ്ഥലം !.

അമ്മയെ വിളിച്ച്‌ ഓട്ടം തുടങ്ങിയപ്പൊളതാ, ഒരാന കുത്താന്‍ വരണു.

സര്‍വശക്തിയും സംഭരിച്ച്‌ ഓടി.

അമ്പലക്കുളം കഴിഞ്ഞു മുളംക്കൂട്ടത്തിലൂടെ..,

പുല്ലാനി പൊന്തയിലൂടെ...

കണ്ണടച്ചോടിയതാണ്‌ കുഴപ്പായത്‌! . കണ്ണുതുറന്നുനോക്കിയപ്പോ എന്താ കഥ! .

വേറെ എതൊ ഭാഷ സംസാരിക്കുന്ന എതൊ ആളുകളുള്ള ഒരു സ്ഥലം !.

എത്ര കരഞ്ഞിട്ടും ഒരാളും നോക്കുന്നില്ല. !--

സ്വപ്‌നമാണെന്നറിഞ്ഞിട്ടും കരച്ചില്‍ വരണു.

അമ്മയുടെ അടുത്തു നില്‍ക്കാന്‍ തോന്നി.

മുഖം എത്രശോകഭാവത്തില്‍ ആക്കീട്ടും അമ്മ നോക്കണില്ല്യ.

മുറ്റത്തിരുന്ന്‌ അമ്മ മീന്‍ നന്നാക്കുന്നതും നോക്കി വാഴത്തണ്ടിലിരിക്കുന്ന ഒരു കാക്ക മാത്രം ഇടക്ക്‌ ചെരിഞ്ഞു നൊക്കണുണ്ട്‌.

അമ്മ ചോദിച്ചാല്‍ പറയായിരുന്നു, ഇന്നലത്തെ സ്വപ്നത്തെ പറ്റി.

"വേഗം പല്ലുതേക്കടാ ചെക്കാ. കാപ്പി പച്ചെള്ളായിണ്ടാവും".

അമ്മക്കു ദേഷ്യം വരുന്നതിനു മുന്‍പ്‌ ഒറ്റവലിക്ക്‌ കാപ്പികുടിച്ച്‌ ഉമ്മറത്തു പോയി 'മാതൃഭൂമി'യില്‍ കണ്ണോടിച്ചു.

സിനിമാപരസ്യങ്ങളൊക്കെ ഇന്നു കുറവാണല്ലോ?.

ഇന്നു ശനിയാഴ്ച്ചയാണല്ലേ. സ്ക്കൂളില്‍ പോണ്ട.

കുറച്ചു കൂടി കിടന്നാലോ?. വേണ്ട.

ഷാജിയും ഷാഫിയുമുണ്ടെങ്കില്‍ കളിക്കാമായിരുന്നു.

തലോരിലെ 'നല്ല സ്കൂളില്‍' ആണ്‌ അവര്‍ പഠിക്കുന്നത്‌.

പക്ഷേ,5 മണിയായാലെ ഷാജിയുടെ അമ്മ അവനെയും അനിയനേയും കളിക്കന്‍ വിടുള്ളൂ, റ്റ്യൂഷനൊക്കെ കഴിഞ്ഞ്‌.

പുതിയ 'പൂമ്പാറ്റ' ഷാജി നാളെയെ വായിക്ക്ക്കാന്‍ തരുള്ളൂ.

വേറെയൊന്നും വായിക്കനില്ല്യ. ഇനി എന്തു ചെയ്യും?.

ജനലഴിയിലൂടെ നോക്കിനിന്നു .

മുന്‍പില്‍ കുറച്ചപ്പുറത്ത്‌ സലേഷിന്റെ വീടുകാണാം.

കഴിഞ്ഞ മാസമാണ്‌ സലേഷിന്റെ വീട്ടുകാര്‍ സ്ഥലം മാറി പോയത്‌. അവര്‍ പൊയപ്പോള്‍ ഉള്ളില്‍ എന്തോ പറിച്ചുമാറ്റുന്നതുപോലെ തോന്നിയിരുന്നു.

ദൂരെ ഓട്ടുകമ്പനിയുടെ പുക കാണാം.

പണ്ട്‌ അതിന്റെ അപ്പുറത്ത്‌ , സ്കൂള്‍മുറ്റത്തെ മദിരാശിമരത്തിന്റെ തുമ്പ്‌ കാണാമായിരുന്നു.

ഇപ്പോല്‍ അതില്ല. ആ മദിരാശി മരം വെട്ടിയപ്പോഴാണു പരമേശ്വരന്‌ കിളികുഞ്ഞിനെ വീണു കിട്ടിയത്‌.

ബെല്ലടിച്ചപ്പോള്‍ അവന്‍ അതിനെ രണ്ടാം ക്ലാസ്സിനു പിന്നിലെ മാവിഞ്ചുവട്ടില്‍ കൊണ്ടുവച്ചു.

അതിന്‌ കൊക്കിലൂടെ അല്‍പം വെള്ളവും ഇറ്റിച്ചു കൊടുത്തിരുന്നു.

ഉച്ചഭക്ഷണസമയത്ത്‌ അവന്‍ അതിനെ നോക്കാന്‍ പോയപ്പോള്‍ എന്താണു കണ്ടത്‌....?

ഞാന്‍ ചോദിച്ചില്ല. പരമേശ്വരന്‍ പറഞ്ഞുമില്ല.

തുടരും.....

വിവാഹവാര്‍ഷികം

2006-11-06T09:09:00.000+05:30

നവമ്പര്‍-6. ഇന്ന്‌ ഞങ്ങളുടെ ആദ്യവിവാഹവാര്‍ഷികം. കുറഞ്ഞത്‌ 100 വാര്‍ഷികമെങ്കിലും ഒരുമിച്ചുണ്ടാകുമെന്നാണ്‌ വിശ്വാസം. കനവെല്ലാം കതിരാകുവന്‍..,പരസ്പരമൂന്നുവടികളായി.., കോര്‍ത്തകൈകളുമായി അയിരം പൂര്‍ണചന്ദ്രന്മാരെ കണ്ട്‌ നിലാവിന്റെ ശര്‍ക്കര നുണയുവാന്‍...

2006-10-31T22:54:00.000+05:30

കേരളത്തിന്‌ അന്‍പതാം പിറന്നാളാശംസകള്‍!
മലയാളനാടിന്‌ എന്റെ നമോവാകം.

ഗോകര്‍ണം മുതല്‍ പാറശ്ശാലവരെയുള്ള ഈ ഭാര്‍ഗവഭൂമിയുടെ അതിരിനെ മലയാളിയുടെ വിശ്വപൌരത്വം ലോകം മുഴുവന്‍ ഇപ്പോള്‍ വ്യാപിപ്പിച്ചിരിക്കുന്നു.

ഈ മനോഹരതീരത്തിന്റെ, കവികള്‍ എത്രയും പാടിപ്പുകഴ്ത്തിയ ചാരുതയെക്കുറിച്ച്‌, വര്‍ണിക്കേണ്ടതില്ല.

ഒന്നു പറയാതിരിക്കാനാവില്ല, .

ഇതിലും മനോഹരമായ കായലും കടല്‍തീരവും അരുവികളും മലകളും ഉള്ള വേറെയും നാടുകള്‍ ഉണ്ടാകാം, ലോകത്ത്‌.

പക്ഷേ, ഇതെല്ലാം ഒരുമിച്ചൊരിടത്ത്‌..,

ഉണ്ടാവില്ല, സമശീതോഷ്ണമേഖലയില്‍, സഹ്യനില്‍ തലവച്ച്‌, അറബിക്കടല്ക്കാറ്റേറ്റുറങ്ങുന്ന എന്റെ കേരളത്തിലല്ലാതെ..

തൃശ്ശിവപെരൂര്‍-1

2006-10-21T21:52:00.000+05:30

തൃശ്ശിവപെരൂര്‍..

സാംസ്കാരികതലസ്ഥാനത്തിനു ഒത്തനടുക്ക്‌ തേക്കിന്‍ കാട്‌ മൈതാനം...

ചുറ്റുമുള്ള പ്രദക്ഷിണ വഴിയിലൂടെ അനുസ്യൂതം വലം വയ്ക്കുന്ന വാഹനങ്ങളുടെ ബഹളതില്‍ നിന്നകന്ന് ധ്യാനനിമഗ്നനായി, നടുവില്‍ വടക്കും നാഥന്‍.

മൈതാനത്തിന്റെ പേരിപ്പോള്‍ 'വടക്കും നാഥന്‍ ക്ഷേത്രമൈതാനം' എന്നാക്കി മാറ്റിയിട്ടുണ്ടെങ്കിലും നാട്ടുകാര്‍ക്കിപ്പൊഴും മൈതാനം 'തേക്കിന്‍ കാടും' 'പൂരപ്പറമ്പും' തന്നെ .

പഴയ പ്രൌഢി നിലനിര്‍ത്താന്‍ നട്ടുപിടിപ്പിച്ച തേക്കിന്‍ തയ്യുകള്‍ വളര്‍ന്നു മരങ്ങളായിരിക്കുന്നു.

തുലാമഴയുടെ കനിവില്‍ എങ്ങും പച്ചപ്പ്‌.

ഉച്ചവെയിലടങ്ങിയാല്‍ കാറ്റുകൊള്ളാനെത്തുന്നവരുടെ തിരക്കായി.

തൊട്ടടുത്ത പാര്‍ക്കിനേക്കള്‍ ജനത്തിനിഷ്ടം ഈ വിശാലതയാണ്‌.

ഇവിടത്തെ ഏതെങ്കിലും ഒരു മരത്തണലില്‍ ഒരിക്കലെങ്കിലുമിരിക്കാത്ത തൃശ്ശൂര്‍ക്കാരുണ്ടാവില്ല.

മരത്തണലില്‍ സുഖമായി കിടന്നുറങ്ങുന്നവരുമുണ്ട്‌.

തെക്കുഭാഗത്ത്‌ ചീട്ടുകളിക്കൂട്ടങ്ങള്‍ സജീവമാകുന്നു.
പണം വച്ചുള്ള കളിയിവിടെയില്ല.

നിര്‍ദോഷകരമയ കളിക്കാണാന്‍ മാത്രമായി നഗരത്തിലെത്തുന്നവരുമുണ്ട്‌!.

ഗോപുരനടയില്‍നിന്ന് തെക്കോട്ടുള്ള ഇറക്കത്ത്‌ പ്രദക്ഷിണ വഴിയിലേക്ക്‌ നോക്കിയിരുന്നാല്‍ സമയം പോകുന്നതറിയില്ല.

പൂരക്കാലത്ത്‌ തെരുവു സര്‍ക്കസ്സുകാരും കൈ നോട്ടക്കാരുടെയും തിരക്കാണിവിടെ.

തെക്കെനടയിലേക്കു നോക്കിക്കൊണ്ട്‌ നില്‍ക്കുന്ന ശക്തന്‍ തമ്പുരാന്റെ പ്രതിമയുടെ ചുവടെ നിന്നാണ്‌ കുട്ടിക്കാലത്ത്‌ അച്ഛന്റെ കൈ പിടിച്ച്‌ ആദ്യമായി കുടമാറ്റം കണ്ടത്‌ .

കിഴക്കോട്ട്‌ നോക്കിയാല്‍ അകാശത്തിലേക്കു തല നീട്ടുന്ന പുത്തന്‍പള്ളി.

ചരിത്രമുറങ്ങുന്ന വിദ്യാര്‍ത്ഥി കോര്‍ണര്‍ വഴി പറ്റിഞ്ഞാറോട്ട്‌ നടന്ന് പടിഞ്ഞാറെഗോപുരനടയില്‍ ആല്‍ത്തറയിലെത്തുമ്പോള്‍ തൊഴുതു മടങ്ങുന്ന കാറ്റിന്റെ ചന്ദനഗന്ധം..

പൂരത്തിന്റെ ഒര്‍മകള്‍ ചെവിയില്‍ ഇലഞ്ഞിത്തറമേളമുയര്‍ത്തുന്നു.

മൈതാനത്ത്‌ സി.എം.എസ്സിന്റെ ഭാഗത്ത്‌ യുവാക്കള്‍ ക്രിക്കറ്റ്‌ കളിക്കുന്നു.

പണ്ടു പഠിച്ച സ്കൂളിനെ നോക്കുമ്പോള്‍ ഓര്‍മകളുടെ ആരവം..

നഗരത്തിന്റെ മുഖം പതുക്കെ മാറിവരുന്നു.

വെടിക്കെട്ടിനെ പേടിക്കാതെ കൂറ്റന്‍ കെട്ടിടങ്ങള്‍ ഉയരുന്നു.
മൈതാനത്തിനു മാത്രം മാറ്റമില്ല.

മൈതാനം മോടിപിടിപ്പിക്കുന്നതിനായി കോര്‍പ്പറേഷന്റെ പുതിയ കൂറ്റന്‍ വിളക്കുകാലുകള്‍ മാത്രം പരിഷ്കാരം ചൊരിഞ്ഞു നില്‍പ്പുണ്ട്‌.

ആകാശത്തു സാന്ധ്യമേഘങ്ങള്‍ കുടമാറ്റത്തിനൊരുങ്ങുന്നു..
ഇനി മടങ്ങാം.

മഴവില്ല്

2006-10-02T10:22:00.002+05:30

ഒരു ഓണക്കാലത്തായിരുന്നു ഉണ്ണിക്കുട്ടന്‍ ആദ്യമായി മഴവില്ല് കാണുന്നത്‌..
ഒരു കുഞ്ഞുമഴതോര്‍ന്നപ്പൊള്‍., പെയ്ത്തുവെള്ളത്തില്‍ നനഞ്ഞു പോയ കടലാസു വഞ്ചി തിരികെയെടുക്കാന്‍ നോക്കിയപ്പോളാണു.. വെള്ളതില്‍ ചായം കലക്കിയപോലെ ,ഒരു വില്ല്.!,
ആകാശത്തു നോക്കിയപ്പോള്‍ ,തൊടിക്കപ്പുറതുനിന്നും തുടങ്ങി ദൂരെ മദിരാശി മരത്തിനപ്പുറത്തേക്കും നീണ്ട്‌..ഇളം വെയിലില്‍ കടും നീല ആകാശച്ചെരുവിലൊരു മഴവില്ല്.

അതില്‍ നിറയെ ഊഞ്ഞാലാടുന്ന ഇളം മേഘക്കുഞ്ഞുങ്ങള്‍..
ദൈവത്തിന്റെ അടയാളമാണുമഴവില്ലെന്ന് അച്ചമ്മപറഞ്ഞു തന്നിട്ടുണ്ട്‌..

ക്ലാസ്സില്‍ പഠിക്കുന്ന ബാബുവിന്റെ കൈയിലുള്ള ചോക്കു പെന്‍സിലിലേതുപോലെ
അതില്‍നിറയെ നിറങ്ങള്‍.

നോക്കി നോക്കി നില്‍ക്കെ മഴവില്‍കുരുന്ന് മെല്ലെ മെല്ലെ അലിയാന്‍ തുടങ്ങി.
"പോവല്ലെ,പോവല്ലെ ഞാനിത്‌ അമ്മേനെ കാണിച്ചു കൊടുക്കട്ടെ".
പക്ഷെ ഉണ്ണിക്കുട്ടനോടു പിണങ്ങി മഴവില്ലലിഞ്ഞലിഞ്ഞു ഒരുമഴതുള്ളിയായി മണ്ണില്‍ വീണു.
"റ്റാറ്റാ..ഇനിയും വരണേ..".
താഴെ കളിവഞ്ചി അപ്പോഴേക്കും കുതിര്‍ന്നു പോയിരുന്നു.
അവന്‍ ഒന്നുകൂടെ ആകാശത്തേക്കു നോക്കി. നിറഞ്ഞ കണ്‍കോണിലപ്പൊഴും ഉണ്ടായിരുന്നു മഴവില്ലിന്റെ ഒരു പൊട്ട്‌.

2006-10-01T15:11:00.000+05:30

പാതയോരങ്ങളില്‍,വാകമരങ്ങള്‍ ചുവപ്പാര്‍ന്ന സായാഹ്നക്കുടകള്‍ ചൂടിയ പകലിനുശേഷം,സ്‌ നേഹം പോലെ ലഹരിപൂണ്ട തണുപ്പിന്റെ കുത്തിനോവിക്കലുമേറ്റ്‌ ,നിലാവിന്റെ വെണ്മ പുളയുന്നതും നോക്കിക്കിടക്കുമ്പോള്‍,ഞാനറിയുന്നു.,ഞാനലിയുന്നു.. വാക്കിന്റെ വളപ്പൊട്ടുകള്‍ മനസ്സിലുടഞ്ഞു പോകാതെ പകര്‍ത്താന്‍ കഴിഞ്ഞെങ്കില്‍...
അക്ഷരം- ആനന്ദം, അനന്ദം,അലിവ്‌,അറിവ്‌,അമ്മ,അനുഗ്രഹം.
അക്ഷരപ്പൊട്ടുകള്‍ ഒട്ടിച്ചു ചേര്‍ത്ത്‌ എന്റെ ഭാഷയെ അണിയിക്കാനായെങ്കില്‍..,
ഉള്ളിന്നുള്ളം ചുട്ടുപൊള്ളുമ്പോള്‍, കുളിരു ചൊരിയുകയും,ഉള്ളിന്നുള്ളം തണുത്തുറയുമ്പോള്‍ കനലു ചൊരിയുകയും ചെയ്യുന്ന വാക്കുകള്‍ കിട്ടിയിരുന്നെങ്കില്‍,..

ഓര്‍മ്മ

2006-09-21T00:11:00.000+05:30

'ഓര്‍മ്മ'..,

അര്‍ത്ഥവും സംഗീതവും ഉള്ള മനോഹരമായ പദം.
ഓര്‍മ്മയെ കുറിച്ചോര്‍ക്കുമ്പോള്‍ അനശ്വരനായ മലയാളത്തിന്റെ പ്രിയ കവിയുടെ (എന്‍.എന്‍.കക്കാട്‌) വാക്കുകളോര്‍മ്മയിലെത്തും..

"ചിന്ത തന്‍ കൊടുങ്കാറ്റുകുലുക്കി വീഴിപ്പൂ ത-
ന്നന്തരംഗത്തില്‍ ശാന്തിസൂനങ്ങള്‍ മൃദുലങ്ങള്‍
ആവിധം കാലത്തിന്റെകൊമ്പില്‍ നിന്നോരോ
വെള്ളിപ്പൂവുകള്‍കൊഴിയുവതോര്‍മ ചെന്നെടുക്കുന്നു."

ഉറങ്ങുന്ന മരക്കൊമ്പില്‍ നിന്നും തെറിച്ചുവീണ പറവക്കൂട്ടം പോലെ ,കവിയുടെ വാക്കുകള്‍ കാലത്തിലേക്കു വീണുപോയിരിക്കുന്നു; കാലത്തിനു സൂക്ഷിക്കാന്‍ വേണ്ടി..,

ഏകാന്തതയില്‍ ആര്‍ദ്രമായി തഴുകുന്ന ഗ്രുഹാതുരസ്മരണകളുടെ മയില്‍പ്പീലിസ്പര്‍ശം...

ഇളംകാറ്റില്‍ താഴേക്ക്‌ ഇത്തിരിചെരിഞ്ഞുവീഴുന്ന വാകപ്പൂവുകളെ പോലെ., ഭൂതകാലതിലേക്കു ചരിഞ്ഞുവീഴുന്ന സ്മരണകള്‍.

'നൊസ്റ്റാള്‍ജിയ' ഓരൊ മലയാളിയുടേയും പ്രീയപ്പെട്ട വികാരമാകുന്നതെന്തുകൊണ്ടാകും.?.

മേഘമല്‍ ഹാര്‍

2006-09-18T22:42:00.000+05:30

(എത്രയോ വര്‍ഷങ്ങള്‍ക്കു മുന്‍പ്‌ എഴുതിയ എന്റെ ആദ്യത്തെ കവിത എന്ന നിലക്ക്‌, കുറവുകളേറെയുണ്ടെങ്കിലും, എനിക്ക്‌ പ്രീയപ്പെട്ടതാണ്‌ 'മേഘമല്‌ഹാര്‍'.എനിക്കും ഒരു കവിതയെഴുതാന്‍ പറ്റുമോ എന്ന വെല്ലുവിളിയില്‍, കണ്ണുപൊള്ളിച്ച ചില ഭൂതകാലക്കാഴ്ചകളുടെ കനലുകളൂതിയൂതി ഉള്ളുരുക്കി എഴുതിയതാണിത്‌. ബ്ലോഗിന്റെ പേരും അതാകാമെന്നു തോന്നി.)

സിമെന്റു ബഞ്ചിന്റെ നിറമുള്ള ഈ പാര്‍ക്കിനു മുന്നിലെ അന്ധഗായകനു 'താന്‍സെന്റെ' സ്വരം.

കുഴിഞ്ഞു താണ കണ്ണിലെ ഇളം വയലറ്റ്‌ നിറമാണുമേഘമല്‍ ഹാര്‍ രാഗത്തിന്ന്..

നീലക്കൊടുവേലിതേടിയലയുന്ന വേനല്‍പക്ഷിയുടെ രാഗം..

മുള്ളില്‍ നെഞ്ഞമര്‍ത്തിപാടിയ കുയിലിന്റെ പെയ്തൊഴിഞ്ഞപാട്ടും ഇതു തന്നയോ?

മീതെ തീക്കണ്ണുമായി ഗഗനഹൃദയം ജ്വലിക്കുന്നു..,

കനലുചൊരിയുന്ന കാറ്റിനുഹരിചന്ദനഗന്ധം നഷ്ടമായതെന്ന്?

ശൂലം തറഞ്ഞ നാവുമായി പീലിക്കാവടിയണിഞ്ഞ്‌ ബാല്യം...
കണ്ണീരില്‍ക്കുതിര്‍ന്ന മയില്‍പ്പീലിക്കണ്ണുകള്‍...
തെരുവുതിണ്ണയിലുറങ്ങുന്ന കുഞ്ഞുമോഹങ്ങള്‍...

ഇപ്പോള്‍ ; എന്റെയീപെരുവിരല്‍ത്തുമ്പുരുകിത്തീരുമ്പൊള്‍,
മനസ്സുപകര്‍ത്താനൊരു മേഘക്കീറു തരിക,

മാരിവില്ലു കുലക്കുവാനൊരു മിന്നല്‍ക്കൊടിയും..

വറുതിയുടെ തോടു പൊട്ടിച്ച്‌ ,കരിമേഘം തകര്‍ത്ത്‌,
അനാഥസ്വപ്നത്തിലെ തോരാതാരാട്ടിന്നീണമായി,പെയ്തിറങ്ങുക..

'ബൂലോഗം'

2006-09-09T19:27:00.000+05:30

'ബൂലോഗം'എന്ന മലയാളം ബ്ലോഗ്‌ ഉലകത്തില്‍ ഇനി ഞങ്ങളും...

നിന്‍ നിഗൂഡതയുടെ വിസ്മയതീരങ്ങളിലെന്റെ വാങ്മയമൊരുതിരയായ്‌ ചാന്‍ചാടട്ടെ

എന്റെ നാട്‌..

2006-09-09T09:45:00.000+05:30

'എന്റെ നാട്‌..

ആറ്റുവഞ്ഞിയും നാട്ടുപുന്നയും കൈതയും നിരന്നപുഴയുടെ തീരത്തിനിപ്പുറം,

പൂചെംബാന്‍ വയലും കടന്ന്, ഇളം വെയിലിന്റെ തോളിലേറി വരുന്നകാറ്റില്‍,

പുഴയിലേക്ക്‌ ഇത്തിരി ചാഞ്ഞു വീഴുന്നകണിക്കൊന്നപ്പൂക്കള്‍..

ചുവന്നുനീണ്ട ഇത്തിള്‍പ്പൂക്കള്‍, കാട്ടുനാരകപ്പൂക്കള്‍, പുന്നപ്പൂക്കള്‍, പിന്നെ നെല്ലിമരത്തിനിപ്പുറം ആകശതിലേക്കു കൈനീട്ടിയ പാരിജാതം .

ഇലഞ്ഞിയില്‍ പടര്‍ന്ന തിപ്പലി,കാട്ടുമുല്ലപ്പൊന്തയും പാണലും, കുന്നിവള്ളിയും, മരോട്ടിയും, ചെംബഴങ്ങള്‍ തൂങ്ങുന്ന കോവലും...

പിന്നെ.. നീര്‍മരുത്‌, മലവാക..പൂങ്കുലള്‍ നിറഞ്ഞ അശോകത്തിനുതാഴെ, വള്ളിപ്പന്തലില്‍ പറ്റര്‍ന്നുകയറാന്‍ തിരക്കുകൂട്ടുന്ന വെള്ളപ്പൂക്കള്‍ വിടരുന്ന വള്ളിപ്പടര്‍പ്പുകള്‍..

പുഴയുടെ മീതെ മഴക്കാലം പെയ്യുന്നു..

ഞങ്ങള്‍

2006-09-09T07:45:00.000+05:30

മിഴികളില്‍ നിറകതിരായി സ്‌ നേഹം ,മൊഴികളില്‍ സംഗീതമായി .
മൃദുകര സ്പര്‍ശനം പോലും, മധുരമൊരനുഭൂതിയായി.
ചിരികളില്‍ മണിനാദമായി സ്‌ നേഹം, അനുപദം ഒരു താളമായി .
കരളിന്‍ തുടിപ്പുകള്‍ പോലും ഇണക്കിളികള്‍ തന്‍ കുറുമൊഴിയായി .

ഒരു വാക്കില്‍ തേന്‍ കണമായി സ്‌ നേഹം ,ഒരു നോക്കിലുത്സവമായി .
തളിരുകള്‍ക്കിടയിലെ പൂക്കള്‍ പ്രേമലിഖിതത്തിന്‍ പൊന്‍ലിപിയായി..
കടപ്പാട്‌: 'യവനിക'യിലെ സുന്ദരമായ ഗാനം.